Het is weer eens zover er moet mij weer iets raars overkomen alhoewel raar? Er is voor mij een blind date geregeld. Hoe dat kwam?

Telemarketing
Ik werk momenteel bij een telemarketingbureau in Apeldoorn. Het verloop van personeel is nogal groot en in de pauze van het werk werd er over oude medewerkers gesproken zo ook over Marie-Louise. De verhalen die er over haar verteld werden waren niet allemaal even vleiend. Zoiets maakt mij nieuwsgierig. Vervolgens vraag ik ,’Ik ben wel benieuwd wie dat dan is.’Ik ben nog niet uitgesproken of er komt al een met het idee om een afspraak met haar te maken. Haar nummer wordt opgezocht en ze komt! Dit alles wel onder het mom van een bedrijfsfeestje maar toch… Ik kan er natuurlijk nu ook niet meer onderuit en eerlijk gezegd vind ik het wel spannend, wie weet!

Niet mee eens
De volgende dag komt er al gelijk een verandering in de plannen de ’teamlijder’ is het niet helemaal met de plannen eens en wil niet in het spel meegaan. De plannen worden veranderd en nu gaan een aantal mensen mee om ons twee daarna voortijdig achter te laten. Hoe loopt dit af?

Het is zover
Donderdag zou het dan gaan gebeuren, de halve blind_date. Om vijf uur begon het werk en gelijk daarna zou het dan gaan gebeuren. Ik wilde het niet toegeven maar toch was ik wel nerveus. Stel je voor dat het een heel mooie vrouw is. Voor het werk heb ik me toch even extra aangekleed, kleren gestreken. ‘Wat zie jij er netjes uit, speciale reden?’ Ik deed maar net of ik van niks wist maar ondertussen. Het bellen die avond ging klote, één afspraak. Zo werd het acht uur. De meesten gingen snel weg en ik bleef achter met nog twee anderen van mijn werk. Ja daar kwam ze aan, lang blond haar, bol gezicht. Ik wist niet goed wat ik ervan moest vinden. Ik haar achterop de fiets geladen (ze was met de bus gekomen) en wij op weg naar ‘De Fluit’. Daar hebben we dus tot half elf gezeten terwijl er niks gebeurde. Ik heb wel geprobeerd een opening
te maken maar of ze zag hem niet of ze wilde hem niet zien. Het was niet erg, het was een leuke avond.

Wat het werk betreft bij Modus Media. Dit gaat niet door. De vacature voor Duits bleek al weg te zijn. Nu ben ik voorgesteld bij de Nuon en moet daar volgende week op gesprek.

Ik heb al heel lang niet meer geschreven. 16 april was de laatste keer. Iets zinnigs is al langer geleden. Goed laat ik eens vertellen wat er allemaal gebeurt is. Rochelle mijn vriendin uit Australië is gekomen en is alweer weg na een knallende ruzie. We konden het helemaal niet meer met elkaar vinden. We ergerden ons aan elkaar niet soms maar voortdurend. Ik kon niets meer goed doen en zij bij mij niet. Ik ga zaterdag proberen haar terug te halen uit Amsterdam waar
ze nu zit. Waar de ‘knallende’ ruzie over ging? Ruimte in bed, zij nam veel ruimte in beslag ik duwde haar weg!

Toch hebben we in de afgelopen weken ook veel leuke dingen gedaan. We zijn samen naar Het Loo geweest naar Utrecht, Zutphen, Den Haag, Amsterdam. In Utrecht hebben we de Domtoren beklommen. Dit is wel een hele belasting voor de knieën. Au! En de draaiorgels, groot hoor. In Zutphen de Librije bekeken, (een middeleeuwse bibliotheek).

29 April Koniginnenag in Den Haag. ’s middags alvast naar Den Haag gegaan aanvankelijk was het de bedoeling om en naar het Haagse gemeentemuseum en naar Madurodam te gaan. Voor beide was er echter geen tijd. Het werd Madurodam met de tentoonstelling van Japanse ijssculpturen. Mooie ontwerpen waren er bij. Ik was nog nooit eerder in Madurodam geweest. De miniatuurhuizen daar zijn toch wel heel apart hoor erg mooi.

s ‘avonds naar Richard en Martine om samen met hen de Koninginnenag in Den Haag te beleven. Voordat we er eindelijk waren was het zoeken want ik was natuurlijk weer eens vergeten het adres netjes op te schrijven maar we zijn er gekomen. Het werd een beetje een verregende nacht maar toch geslaagd. Halverwege de avond zijn we weer even naar het huis van Richard teruggegaan om even wat te drinken (Hij woont ergens in het centrum) ‘Laten we dia’s kijken! IK heb de dia’s gezien van mij bij de graven van Louis en de rest, wat kijk ik toch chagrijnig. De dood is niet leuk, maar moest ik nou zo kijken? Daarna weer terug de Koninginnenag in. We hebben die nacht goed geslapen.

30 april, Koninginnedag in Amsterdam. Het begon al goed.De trein reed niet verder dan station Duivendrecht. Met de metro zijn we uiteindelijk op Centraal aangekomen. Daar troffen we natuurlijk niet de mensen die we zouden treffen. Wij
waren een uur te laat zij waren ook te laat aangekomen zo bleek later. De hele dag door Amsterdam heen gelopen van kraam naar kraam. Rochelle heeft gekocht: drie zonnebrillen, twee ringen, één armband, een hesje en ik? Twee onderbroeken voor vijftien gulden. Een blauwe en een zwarte wel mooi. Voor Rochelle heb ik nog een paar keer afgedongen op de prijs van haar aankopen.Op een hesje vier gulden en een zogenaamde ‘Gaultier’ zonnebril vijftien gulden.

De hele dag door gegeten van Vietnamese loempia’s tot wafels en bagels. Een dure middag dus al was het alleen maar het eten.

Koninginnedag was voor ons voorbij om half zes. Toen zijn we vanaf het centrum van Amsterdam naar het Centraal om de trein naar huis te pakken. Bij de ingang naar het station vond ik al dat er iets raars aan de hand was. De rolluiken voor de ingang van het Centraal werden neergelaten. We kwamen nog net binnen. Binnen was het complete chaos. Iedereen stond er een beetje naar adem te snakken zo druk was het er. Perron 11b waar de trein naar Amersfoort zou vertrekken was al helemaal niet meer te bereiken. De mensen werden tegengehouden. De treinen reden niet en de perrons waren overvol. Dus er viel niet veel meer te doen dan een uur wachten voordat we bovenaan de trap waren en toen moest er nog een trein komen. Een luid gejuich kondigde de komst van een trein aan. Instappen en toen… Twee uur hebben we in een trein gezeten op het balkon met vijftien mensen met de deuren dicht. Het was bijna niet uit te houden. Sommige mensen verlieten dus ook uiteindelijk weer de trein omdat ze de benauwdheid van het balkon niet meer konden verdragen. Ach ja we zijn thuisgekomen.

Rellen en dronken passagiers

Op het nieuws de volgende morgen was er te horen wat er gebeurt was, op het stationsplein, grote rellen waarbij zelfs de ME ingezet is. Toen Rochelle van de ME inzet hoorde:’Ze maken de rotzooi nog erger, ze fokken de mensen alleen maar meer op.’ De reden dat het zo uit de hand: dronken passagiers die aan de noodrem trokken waardoor het treinverkeer volkomen in de knoop kwam te zitten aldus de officiële versie van de Nederlandse Spoorwegen.

Er zijn van die momenten dat je niet weet wat je moet zeggen of schrijven en voor mij is dat moment nu. Toch ga ik proberen iets in dit dagboek te zetten.

De laatste tijd is er veel veranderd en toch ook weer niet. Rochelle is gekomen en ik moet er steeds voor zorgen dat ik geen ruzie met haar krijg. Ze heeft een moeilijke tijd achter de rug en lijkt er nog steeds niet helemaal ‘zichzelf’ te zijn. Ik ben echter ook niet altijd eenvoudig te begrijpen dat geeft hier nogal wat problemen. Een ding is me wel duidelijk, ze zal nooit de ware zijn daarvoor is ze veel te anders.

Het is niet alleen slecht hoor! Soms is het heel leuk zo zijn we zaterdagavond uit geweest naar de stad. Eerst poolen en daarna zijn we naar de Tapperij geweest en hebben we daar wat gedronken ze vond het ook een erg geslaagde avond.
Voor haar is het vooral moeilijk om te wensen aan de mensen in Apeldoorn, ze vindt de mensen onvriendelijk en volgens haar praten ze geen Engels of slecht.

Ik weet niet goed hoe ik met haar om moet gaan toch zal ik het nog wel leren. Dit is ook een leerproces voor mij, hoe ga ik om met iemand 24 uur per dag.

Hoe zal ik veranderd zijn als ze weg is? Ik weet het nog niet toch hoop ik dat zowel zij als ik hier beter uit komen.

Nooit gedacht blij te zijn met cijfers, tot vandaag! Ik heb mij gisteren ingeschreven bij www.amihotornot.com aangemeld met een foto en ik heb zowaar na 206 stemmingen een 8.5 gekregen van de dames. Een bevestiging dus van wat ik eigenlijk al lang wist. Ik ben HOT bij hotornot,haha! Het stelt wel niks voor maar toch…

Wat is er verder nog gebeurd vandaag? Ik heb de pagina www.poezie.pagetostart.nl gevraagd en gekregen om te vullen met allerlei poëzie verwijzingen. Er zijn eigenlijk al genoeg van die pagina’s maar ik wil er ook verwijzingen op hebben naar Afrikaanstalige, Duitse en Engelstalige poëziepagina’s. Liever had ik eigenlijk geen Engelstalige maar ja anders zal het wel niet lukken. In ieder geval wil ik een goede pagina die anders is dan de bestaande pagina’s. Misschien hou ik het wel bij Afrikaans en Duits.
Dat was het wel weer..

Rochelle komt
De komende maand zal wel spannend worden, 21 Maart is er ‘Elvis, the concert’ maar nog belangrijker al durf ik dat nauwelijks te zeggen is dat eind deze maand Rochelle komt. Ze blijft ook gelijk voor een jaar. Ik zie erg naar haar komst uit en heb haar nooit echt vergeten. Benieuwd hoe het zal zijn. Ze heeft ooit eens gezegd….

Het is vandaag zes maart en ik heb al ruim een maand niet meer in mijn dagboek geschreven. Hoog tijd dus om dat weer eens te doen. Waarom ik niet geschreven heb? Nou gewoon, er was niks te schrijven zoveel bijzonders is er in deze maand niet gebeurt alhoewel… Twee weken geleden was Mieke jarig en ik was uitgenodigd voor het bowlen en de fondue na afloop. Zoals te verwachten was ging het bowlen rampzalig.. Was net niet laatste. De fondue was echter een groot succes. Ik had weer wat te vertellen en was zelf verbaast over wat ik te vertellen had. Er waren een aantal mensen die dachten dat ik teveel gedronken had maar dat was het in ieder geval niet, misschien iets anders.

Nieuw interneboek
Wat is er verder nog gebeurd? Nou ja een nieuw internetboek. Het is mij niet gelukt om Altavista (de oude provider) te overtuigen van de noodzaak van een vernieuwing van het boek dus heb ik maar een nieuw boek ingeklopt bij mijn eigen provider chello. Op deze pagina’s heb ik echter wel geprobeerd weer enige verbeteringen op het vorige boek te maken zo is er nu een lijst die je op de hoogte houdt van veranderingen. Het muziekje bij de startpagina is ook weer terug. Je kunt mij ‘Laat me’ horen zingen. Natuurlijk zijn er ook weer enige gedichten bijgekomen. Nieuw is ook de verwijspagina met onder andere een verwijzing naar Betty, zij maakt hele mooie thema’s voor op je computer. Ik heb zelf de verschillende schilders, Dali, Matisse al op mijn computer gehad. Trouwens ook Donald Duck.

Ik heb net Acda en de Munnik opgezet herinner me opeens dat ik nog zou vertellen waarom dat nummer zo belangrijker voor mij is. Dat doe ik dus morgen….

Het is alweer woensdagavond, drie dagen na het optreden in het Nieuws van Apeldoorn.

Optreden

In de morgen nog geprobeerd een gedicht te schrijven.De literaire middag begon om drie uur. Om half drie begon ik toch wel wat zenuwachtig te worden, ‘Stel dat niemand het wat zou vinden?’ Ik was er iets voor drie en heb mij aangemeld, ik was er! Nou kon ik ook niet meer terug. Gelukkig was Richard er alweer om mij bij te staan in deze benauwde uren. Ik kreeg nog wat aanwijzingen van de vrouw die de middag aan elkaar sprak en toen begon de middag met Lydia Rood die de nodige verhalen voorlas.

kijkers

Ondertussen waren er nog meer mensen gekomen om naar mijn optreden te kijken, Mieke (de …), Arnold en Fabian . Ik was eigenlijk bang dat ‘mijn mensen’ het optreden van Lydia saai zouden vinden maar ze leken het nogal leuk te vinden. Na Lydia zou ik mijn gedichten moeten voorlezen maar er werd toch nog wat veranderd dus moest ik weer wachten. Eindelijk was het dan zo ver! Ik had van te voren al een volgorde gemaakt waarin ik de gedichten zou lezen dus gedicht 1. Het is niet makkelijk zo’n optreden de eerste paar gedichten was ik zo zenuwachtig dat ik het een naar het andere gedicht oplas. Bij gedicht vier had ik pas het idee om er wat bij te zeggen en verdwenen de zenuwen een beetje.

Ik kreeg het nodige applaus. Het leek geslaagd? Ik wilde toch nog wat zekerheid en heb met Coen, ook dichter en bekende gepraat. Hij was positief maar heeft mij wel gewezen op het verschil tussen leespoëzie en voorleespoëzie. Aan het eind van de middag nog de nodige foto’s gemaakt samen met Lydia (later in dit dagboek). De dag was nog niet voorbij. We zijn met z’n allen nog wat gaan eten waar de middag werd nabesproken. Daarna afscheid genomen en naar huis gegaan.

Nog twee voor het optreden. Zenuwachtig. Ik ben benieuwd hoe het zal worden. Eerlijk gezegd geloof ik er wel in, jullie zijn er toch allemaal? In de krant heb ik gelezen dat Lydia Rood een erotisch verhaal meebrengt, nieuwsgierig!

De laatste dagen was ik waarschijnlijk als gevolg van het weekend niet in orde maar nu gaat het weer. Niet veel gebeurt behalve dat ik weer aan het werk ben gegaan was wel weer even wennen. Verder grote stilte hier in huis.

De Papvis is geweest. Vrijdagavond om halftwaalf kwam ze met de trein uit Breda. Ze zag er beter uit dan op de foto die ik van haar gezien had dus dat was goed. Even de stad in geweest niet lang want het was nergens echt leuk. Naar huis dus. Ze heeft de gitaar gestemd en ik heb geprobeerd wat te zingen. Ze heeft wel een heel andere smaak dan ik. Rock is meer haar muziek niet de mijne dus dat ging een beetje mis. Om één uur zijn we naar bed gegaan. We hebben niks met elkaar gedaan, het was niet nodig.

Zaterdag heeft Ans mijn hele computer overhoop gehaald programma’s verwijderd en weer andere toegevoegd. Ik ben naar mammie geweest. Om zes uur zijn we naar Utrecht vertrokken Voor de Papvismeeting In Stairway to Heaven naar later bleek het café van Henk Westbroek. De meeting was druk bezocht met dertien mensen. Het is leuk om te zien wie er achter een naam zit. Zo zag ik de koene papvisridder, Lady in Red, roofdiertje, blue en nog wat anderen. Het was de bedoeling om samen met Ans (Realangie) in Utrecht te blijven die nacht maar we kregen de kans om bij Knaagdier te blijven slapen.

Eenmaal bij Knaagdier aangekomen bleek dat iedereen van de Meeting on-line was. Uiteindelijk zijn we pas om vijf uur gaan slapen. Om halftien waren we weer wakker en zijn we naar de trein gegaan. Aangezien ik niet veel geslapen had heb ik thuis door de slaap zondag niet veel gedaan. Vandaag weer aan het werk. Was toch weer even wennen. Ik was blij toen om vijf uur de dag over was.