Gisterochtend had ik een afspraak bij mijn oogarts. De laatste weken had ik enigszins last van jeuk en het gevoel voordurend iets in het oog te hebben kortom ik maakte mij zorgen. Er was gelukkig weinig aan de hand wel waren de ogen lichtelijk ontstoken zodat ik nu een week lang moet druppelen en mijn lenzen niet kan dragen.

Het was gisteren ook de laatste vrijdag in mei en dus tijd voor ‘Jazz in the woods’ verschillende bandjes treden dan her en der op. Ik ben ook wezen kijken waarschijnlijk niet op de juiste plekken want ik vond het niet zo’n erg groot succes. Mijn zwager die er ook geweest is zei later het een zeer leuke avond gevonden te hebben.

Het hoogtepunt van de avond was voor mij het terugzien van Erik, het zoontje van Jolanda. Ik ben toch wel erg op hem gesteld geraakt. Ik weet zeker dat ik zelf kinderen wil hebben. Een vrouw erbij zou leuk zijn maar in ieder geval kinderen.

Deze zondag ben ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens in de kerk geweest. De laatste tijd ga ik zeer onregelmatig (eens in het half jaar). Het beviel me echter goed en ik denk er dan ook sterk over om nu maar eens weer wat vaker te gaan

O’ ja de film ‘Go’ eindelijk gezien. Een beetje rare film maar wel met Katie Holmes!

Lieve,

Het is vandaag niet mijn beste dag. Ik heb niet echt veel gedaan vandaag behalve gelezen. Een volgende roman van Emile Zola ‘Nana’ en ik heb even nagekeken waar ‘De Steeg’ nu eigenlijk ligt. ‘De Steeg’ is de laatste woonplaats van Louis. Het ligt dus tussen Dieren en Rhenen. Zou je daar heen kunnen fietsen? De tiende juni lijkt me een goede dag om daar te zijn dit is namelijk de geboortedag van Louis Couperus.

Deze dag is voor mij begonnen om acht uur, gewassen aangekleed en op weg. Om negen uur was ik bij het gemeentehuis. Er was veel uit te leggen maar uiteindelijk kreeg ik gedaan dat ik toch gebeld zou worden.

Kranten

Onderweg naar huis een puddingbroodje gekocht. Dit thuis met koffie erbij opgegeten. Ik hoorde de krant die door de brievenbus geduwd werd. Ik was net te laat om de krantenvrouw naar binnen te vragen. De krantenvrouw oftewel mijn zus. Bijna elke dag brengt mijn zus bij mij de Volkskrant meestal met nog een andere krant AD of Trouw. Vandaag was geen uitzondering, de Trouw was dit keer de tweede krant.Kranten gelezen. De telefoon ging. Ik moest voor half een het geld komen halen opgehaald en naar de andere kant van het plein weer weggebracht.

Naar Arnhem

Het was tien voor half een toen ik in de bus zat naar Arnhem. In de bus kwam ik er achter dat ik een afwijking aan het ontwikkelen ben. Welke? Overal waar ik loop, sta of zit denk ik er over na hoe ik dat wat ik zie zou moeten omschrijven op papier. Hoe beschrijf ik de auto’s en vrachtwagens die ik langs de bus zie komen.

De eerste stop was niet bij het busstation bij het centrum van Arnhem maar een paar haltes eerder. Ik had namelijk besloten om de volgorde waarin ik Arnhem zou aandoen te veranderen. Het eerste wat ik zou doen was het Spijkerkwartier bezoeken daarna zou ik pas de winkels ingaan en bij De Slegte en weer enkele delen van de volledige werken kopen.

Spijkerkwartier

Het is de bedoeling van de gemeente Arnhem om het Spijkerkwartier weer volledig onder controle te krijgen nadat het een erg onveilige plaats was geworden. Dit beleid van B en W wordt niet echt ondersteund door de mensen die in het kwartier hun werkplaats vinden. Bij het begin van de buurt staat al een bord met de volgende tekst,’ Hoge prijzen voor bordeelvergunningen. Zo maak je het spijkerkwartier niet leefbaarder!’. Momenteel staan er ook veel kamertjes leeg en is de buurt erg aan het achteruitgaan. De enkele dames die er nog wel zijn komen veelal uit Afrikaanse en Oost-Europese landen zij zitten bovendien in aftandse hokken.

Centrum Arnhem

Van het spijkerkwartier naar het centrum is het ongeveer tien minuten lopen. De meest eenvoudige manier is om bij de Schouwburg de weg over te steken waarna je als eerste winkel de Vroom en Dreesman tegenkomt. Deze winkel is in Arnhem vreselijk verouderd, onoverzichtelijk en alhoewel je wel met roltrappen naar beneden kan moet je met de trap om vanuit de kelder weer op de begaande grond uit te komen
Veel aparte winkels kent A eigenlijk niet. Het kent echter wel een Bijenkorf iets dat wij sinds tientallen jaren niet meer bezitten. Het leuke hier voor mij is de cd-afdeling.
Behalve ‘De Slegte’ is er verder geen winkel die mijn interesse kan wekken. In ‘De slegte’ heb ik vier boeken gekocht uit de serie ‘Volledige werken Louis Couperus’ en wel:

1. Majesteit
2. Over lichtende drempels
3. Schimmen van schoonheid
4. De verzoeking van de heilige Antonius

Met dit vierde boek is iets vreemds aan de hand er bestaat van de schrijver Flaubert een boek met dezelfde titel en ik ben er nu nog niet uit wat de connectie zo die er is tussen de beide boeken is behalve dan de titel.
Nu ik deze vier boeken bezit moet ik nog achttien titels uit de serie Volledige werken kopen om de serie volledig te krijgen. Tien van deze boeken kan ik gelukkig nog bij ‘De Slegte’ weghalen de overige acht moeten komen van tweedehands boekenwinkels.

Windows herinstalleren

Als een computer het niet meer helemaal goed doet, traag bedoel ik dus eigenlijk gewoon dan zijn er een aantal dingen die je kan doen, niet gebruikte programma’s wegdoen, tijdelijke bestanden definitief verwijderen of zoals ik heb gedaan geheel windows eraf gooien. Dit houdt in dat je wel eerst allerlei programma’s op schijf moet hebben gezet. Plaatje (foto’s) bewaard, belangrijke adressen en icq nummers opgeschreven, wachtwoorden onthouden.

Dan komt het punt dat je plotseling ontdekt dat je geen floppy’s meer hebt. Je leent van vrienden een aantal schijfjes (M+H) en slaat hier vervolgens al je belangrijke emailadressen en je foto’s van mooie mensen op.

Dan begint het! Verwijderen van Windows is namelijk heel snel gedaan maar voordat je een nieuwe versie van windows hebt geïnstalleerd ben je een paar uur verder.

Nu zou het dus weer beter moeten gaan sneller, niet dus.

Bussloo

Dat was dus gisteravond. Deze middag ben ik voor het eerst dit jaar naar Bussloo toegegaan. Bussloo is de plaatselijke plas met water.

Al fietsende op weg naar groen met groot uitgevallen zwembad kwam ik door de weilanden. Ik kwam tot de ontdekking dat ik toch wel zeer aan weilanden gehecht ben. In het ene weiland paarden in het andere weer koeien.

In één van die weilanden staat ook een boom die ooit geraakt is door de bliksem. In tweeën gespleten. De takken op verschillende plaatsen gebroken. Het is ook een mooie boom, de takken gebroken zijn als in een ronde boog om de gebroken boom terechtgekomen als een soort beschermwal om de stam heen. Wij beschermen je wel. Dit alles in een meer dan groen weiland. Even verderop ligt een dode Vlaamse Gaai midden op het fietspad. Ik denk er even over om de vogel aan de zijkant van de weg te leggen maar ik heb niks om de vogel mee op te pakken dus laat ik deze liggen.

De eerste mensen die je op een strand vindt zijn de naaktlopers oftewel de naturisten. Dit water is op die regel ook geen uitzondering. Het eerste strand waar ik ga kijken lopen een paar verdwaalde mensen rond. Op dit stuk van Bussloo kun je net aan de overkant van het water het naturistenstrand zien waar het alweer aardig druk is.

Wat liggen er voor mensen op een Veluws naaktstrand zoals Bussloo? Veel veertigers en vijftigers. Vrouwen die met een al weer te bruine huid, grijze haren, hangborsten, het haar rond de kut geschoren hebbende of juist uitbundige oerwouden, liggen, zitten danwel hangende in een ligstoel liggen te lezen of praten tegen een man die al grijs is, leren slippers draagt en iets wat in alle openheid altijd veel te klein is, verschrompeld en al bijna afgestorven. Waarom liggen ze daar? ‘Kijk naar ons, zijn wij niet mooi bruin? Wij tellen mee.’ Het is dus niet zoals je merkt een groot paradijs voor de man die denkt een paar mooie vrouwen te zien met mooie staande tieten liefst een c danwel d cup, lekker slank en een mooi netjes geschoren streepje waar je weet dat de kut zit. Helaas!

Voor de vrouwen onder ons er is voor uw ook niks te zien, de brede man 1.86 met blond haar en blauwe ogen en een heel mooi karakter zult u daar ook niet vinden. Nee die man typt nu zijn gewone dagelijkse verhaaltje hier op de computer.

doktersbezoek

Lang ben ik er niet gebleven. Ik moest vanmiddag ook nog naar de dokter voor mijn ogen. Ik heb last van jeuk aan mijn ogen. Het gesprek bij de dokter verliep zo,’goedemiddag’ ‘goedemiddag’ ‘wat kan ik voor je doen?’ ‘Nou dokter ik heb wat last van mijn ogen’ Hij friemelt aan mijn ogen ‘ziet er rustig uit.’ ‘Ja ik doe het even snel want ik heb een spoedgeval’ ‘Je krijgt een allergietest, even bloedprikken dus!’ Ik stond weer buiten.

Het boek dat ik momenteel lees is de biografie van Louis Couperus geschreven door Frédéric Bastet. Achthonderdvijfenzeventig bladzijden dat is dan wel inclusief voetnoten en register. Veel bladzijden, dik boek zul je zeggen toch is het de moeite van het lezen waard.. Nou kan men mij natuurlijk niet rekenen want ik vind alles van en over Louis Couperus interessant en wil dus ook alles weten. Louis is mijn favoriet waarbij ik vooral de Indische en Haagse romans waardeer al is bijvoorbeeld ‘Noodlot’ ook een geweldig boek. Dat ik zo van zijn boeken hou heeft te maken met de stroming (naturalisme) en de onderwerpen waarover hij schrijft,. ‘De stille kracht bijvoorbeeld heeft als onderwerp de geheimzinnige krachten die er in “het rijk van Insulinde” te vinden zijn, hij beschrijft dit dan ook zodanig dat ik de handeling van het boek levensecht voor me kan zien.

Al lezende in het boek ontdekte ik steeds meer verwantschap tussen Couperus en mij althans door mij zo gevoeld. Zijn zielleven was enigszins gecompliceerd in zich zelf gekeerd maar toch ook uitbundig naar de buitenkant. Dit herken ik bij mijzelf ook. Onrustig, hij had niet de rust om ergens lang te blijven en zijn leven is na korte tijd dan ook een voortdurende reis geworden van Nice naar Italië, naar Indië naar Den Haag terug.

Dit heb ik zelf ook enigszins. Het is dat het geld ervoor zorgt dat ik niet weg kan maar als het geld er wel was geweest was ik niet waar ik nu was. Problemen met de seksuele identiteit, waar sta ik? De uitkomst van deze vraag is bij mij wel anders dan bij Louis.

Ik heb daar tot nu uiting aan gegeven door een uitvoerig liefdes- en seksleven waar Couperus zich lijkt te gedragen als een androgyn type gedraagt daarbij zijn eigen seksualiteit ontkennende alhoewel hij later zijn homoseksueel zijn lijkt te aanvaarden. Het verhaal schijnt dan ook rond te gaan dat hij samen met prins Hendrik wel eens in een jonge jongensbordeel is gezien. Uiteindelijk heeft hij er toch wat mee gedaan. Een andere ontdekking was het vaak gebruiken van anglicismen zoals het woord ‘voeling’ (feeling). Ik heb het gebruik van deze uit het Engels ontleende woorden altijd gezien als iets van de laatste tijd maar naarmate ik mij meer in Couperus verdiep zie ik dit soort woorden vaker bij hem voorkomen. In de jaren negentig van de twintigste eeuw gebeurde dit dus ook al! Momenteel ben ik op bladzijde 304 er zijn dus nog 571 pagina’s te gaan!

Hallo Bastiaan,

zaterdag, 18 mei 02, schreef je me:

De laatste paar dagen heb ik mij ook serieus afgevraagd of ik niet lid
moest worden van de VVD, mijn partij. Mijn poging om weerstand te bieden aan
de huidige toestand waarin er een scheuring is tussen de mensen en de
politiek. Ik ben er nog niet uit!

zondag 19 mei 2002, 11:46:25 antwoord ik daar op:
Ik vind dat je dat maar moet doen! Als je actief lid bent van de vvd
zul je je zo niet thuis voelen dat je binnen een jaar gillend
wegzweeft naar een andere partij. Misschien die van Pimmetje, of cda
(past volgens mij beter bij je) of naar links (wat in ieder geval
rationeler zou zijn). Je hebt voorspeld dat er binnen een jaar
verkiezingen zijn, dus dan kun je je fout mooi herstellen.

Adios,
Richard

Beste Bastiaan,

Ik kan je mijn ervaring over de VVD vertellen. Ik heb 12 jaar lang D66
gestemd. Dit jaar kwam daar verandering in en neigde ik meer naar de
VVD. Omdat ik politiek actief wilde worden in Leiden ben ik lid
geworden van de VVD. Een koude bittere ervaring. Ik ben een aantal
keren naar de bijeenkomsten van de VVD Leiden geweest alsmede een
landelijke bijeenkomst. De VVD klaagt voortdurend over afnemende
ledenaantallen, ondertussen kijkt ze amper naar de nieuwe leden om en
als je niet geheel in het stramien van de VVD meeloopt wordt je geheel
genegeerd. Dat is mijn ervaring. Individualisme en arrogantie vieren
daar hoogtij. Dit is natuurlijk mijn ervaring in met name Leiden. Ik
heb echter niet de indruk dat het in andere plaatsen veel beter is.

Groet,

Marcel

Om twaalf uur zat ik er weer, het T’danscafé. Het begint daar pas om twaalf uur. Hoe ziet dat café er eigenlijk uit? Het is gevestigd aan een klein straatje niet ver van de overige cafés en discotheken. Het eerste wat je van het danscafé ziet is de tekst met daarop ‘Geopend op donderdag, vrijdag en zaterdag van 22.00 uur tot 4.00 uur’ in verschillende kleuren met krijt op een bord geschreven.

Woonhuis

Het café zelf is eigenlijk een gewoon woonhuis dat verbouwd is tot café. Als je de deur hebt geopend kom je eerst in een zeer kleine hal terecht waarbij je niet teveel moet bewegen omdat je anders je kop alweer stoot. Gelukkig staat er een uitsmijter die netjes voor je de deur open doet. Deze deur gaat naar de woonkamer oftewel het gedeelte dat nu fungeert als het eigenlijke café. De ruimte bestaat uit twee verschillende ruimtes gelijk links is een bar met een kleine ruimte om te zitten. Rechts van de bar is ook een fruitmachine die zo lijkt het wel voortdurend gebruikt wordt door iemand. Links van de bar zijn de wc en de garderobe te vinden. Het ophangen van een jas kost overigens vijftig eurocent niet al te goedkoop dus maar ja wat is dat tegenwoordig wel? Als je echter na de tweede deur gelijk rechts gaat kom je op de dansvloer terecht. Een gewone betonnen vloer zonder iets bijzonders een simpele discolamp aan het plafond met drie of vier kleuren.

Verder is hier ook weer de niet te missen bar uitgevoerd in degelijk lichtbruin met drie mensen daarachter, twee voor de drank en één die alleen maar voor de muziek zorgt zoiets heet een diskjockey. Hij noemt het zelf draaier maar ja!
Wat draaien ze voor muziek? Nou geweldige discomuziek uit de jaren zeventig en jaren tachtig. Gloria Gaynor komt langs evenals Thriller van Michael Jackson maar ook het onvergetelijke ‘Ich bin wie du’ van Vicky Leandros en ‘Skandal im sperrbezirk van de Spider Murphy gang . De muziek is ook de reden dat er een iets ouder publiek komt dan in de andere uitgaansgelegenheden. Het publiek dus iets ouder, gescheiden vrouwen, echtparen, mannen die ook al van hun vrouw af zijn, vrouwen en mannen die wel getrouwd zijn maar toch wel in zijn voor aandacht dan wel seks met iemand die niet hun wettelijke echtgenoot(te) is.

Dit laatste is wel erg verwarrend voor mij en juist vandaag ben ik weer bijna de fout ingegaan.
De avond begon zoals elke avond een beetje bier een heleboel dansen. Er is vandaag echter niemand die ik echt goed ken dus ik dans echt heel zielig in m’n eentje tot ergens bij halfdrie er plotseling een mooie vrouw naar mij toekomt die mij blijkt te kennen van een vorige keer. Ik herken haar echt niet maar toch de moeite waard om iets verder op in te gaan. Kortom even later dansen we samen waarbij ik niet verzuim haar af en toe aan te raken om te kijken of ze dat toelaat. Ze schijnt er weinig moeite mee te hebben. ‘Dat gaat de goede kant op!’ Ja je krijgt ook dorst van al dat gedans dus ik laat haar even met rust en haal wat te drinken voor mezelf. Ik sta even aan de kant als ze naar me toe komt met de vraag of het wel goed met me gaat. Er komt een man van de zijkant het toneel op die even met haar praat. Hij lijkt te zeggen, ‘ik ga’ dat zegt hij echter niet zo hoor ik later. ‘Nee hoor dat zei hij niet dat is mijn man’….

Gisteravond, ik was in het danscafé en daar kwam ik haar tegen. De bedgenoot alhoewel bed is hier ook niet echt het juiste woord want we hebben ‘het’ overal gedaan behalve in bed. Het gekke was dat ‘hoi’ het enige was wat we gisteravond tegen elkaar gezegd hebben. Raar is dat, we kennen elkaars lichaam en dan nu niet niet verder gekomen dan ‘hoi’.

Nu vind ik dat altijd al vreemd om mensen tegen te komen waarmee ik een band heb gehad die er niet meer is. Ik weet nooit wat ik zeggen moet of doen. Het liefst zou ik de band behouden. ‘nooit goed geweest in afscheid nemen’ van wie is dit citaat? Het past in ieder geval goed bij mij. Het komt bij mij vooral voor bij exen, dan zie ik een ex vriendin staan en denk, “Wat hebben we samen gedaan, welke films gezien, welke woorden gesproken?’ Ik wil haar van alles vragen, ‘Weet je nog dat we daar en daar… ‘ maar er komt niets.

Het zien van ‘de bedgenoot’ deed bij mij ook de vraag omhoogkomen of ik in die anderhalf jaar tussen toen en nu wel veranderd ben. Het antwoord is ja maar niet zoveel als ik wil. Ik zit nog steeds vol angsten voor van alles en nog wat. Ik doe nog steeds niet wat ik eigenlijk wil doen alhoewel ik steeds meer in de goede richting kom.

De laatste paar dagen heb ik mij ook serieus afgevraagd of ik niet lid moest worden van de VVD, mijn partij. Mijn poging om weerstand te bieden aan de huidige toestand waarin er een scheuring is tussen de mensen en de politiek. Ik ben er nog niet uit!

Het weer heeft toch mede invloed op hoe ik mij voel on tegenstelling tot wat ik altijd dacht. Het was vandaag dus hier regenachtig en zo voelde ik mij dus ook ‘regenachtig’. Nu was mijn stemming de laatste dagen toch al niet je dat, maar vandaag kon ik mij maar heel moeilijk voortbewegen. Laat ik zo zeggen tot een uur of drie heb ik niets gedaan, daarna iets.

Ik ben weer vijf regels verder met het strandverhaal. Vraagje; Is enige seksuele activiteit op een luchtbed op zee mogelijk? Heeft iemand hier ervaring mee?

Vanavond dus weer achter de PC om weer iets te schrijven. Ik heb weer wat reacties beantwoord die op mijn cu2 pagina waren beland.

http://bastiaanv.cu2.nl

Nu naar bed. Morgen tandarts en het stembureau…