Vandaag was weer een van die dagen waarvan ik zeg dat het wel een aardig geslaagde was. Vandaag is eindelijk de poster voor de migrantenvrouwen naar de drukker gegaan en maandag zullen ze ook al klaar zijn. Verder kreeg ik de kans om weer wat mensen te fotograferen al wilde niet iedereen op de foto. Kijken wat morgen brengt.

Het is laat geworden gisteravond en dus ben ik vanochtend niet vroeg op. Kortom ik ben een kwartier te laat op mijn werk. Gelijk als ik op mijn werkkamer kom word mij gevraagd of ik tijd voor een klein interview over mijn werk bij Alert. Net als ik aan mijn tweede vraag toe ben blijkt dat ik een bespreking heb met mijn chef die ik echter niet in mijn agenda had staan. Tijdens de bespreking blijkt dat er van alles is misgegaan met het ‘Fusiejournaal’, ik word nogal heftig aangevallen en weer eens blijkt dat ik hier niet tegen kan.

De hele verdere dag blijft dit in mijn hoofd zitten. Er moest ook nog een poster gemaakt worden wat gelukkig wel goed gaat. Morgen moet ik deze naar de drukker sturen en er dan maar het beste van hopen. Gelukkig kon ik om vijf uur naar huis. Om acht uur hebben Rianne en ik onze trouwkaartjes uitgezocht. Het is een vrij klein kaartje dus hebben we nogal wat moeite met de tekst die we er op willen hebben…

Het is weer maandag vandaag. Tijd om dus weer te gaan werken. Dit na donderdag en vrijdag niet gewerkt te hebben. Het was niet de beste dag. Vandaag moest er een fusiejournaal gemaakt worden. De layout van dit journaal had ik met Microsoft Publisher willen doen. Dit was ik van plan tot… ik de lappen tekst zag die in het journaal moesten komen te staan. De door mij uitgedachte layout ging dus duidelijk niet door. De hele dag heb ik daardoor laten gaan. Morgen wordt alles anders, wordt alles beter en alles nieuw.

Vandaag heb ik sinds lange tijd weer eens de film King Creole gezien. Ik wist ook niet meer hoe de film precies zou verlopen en ik vond het verhaal dan ook (opnieuw) spannend. Wat me ook opviel was dat de liedjes die Elvis in de film zingt zo goed zijn. Jailhouse Rock zal dan misschien bekender zijn, King Creole vind ik mooier.

Het gaat erg langzaam maar gestaag. Soms kan hij de weg wel vinden maar soms ook niet dan lijkt hij de weg kwijt te zijn. Dat duurt nu al twee jaar. Het lijkt steeds slechter te gaan. Hoe lang zou het nog duren voordat hij het echt niet meer weet en als een kasplantje zit te vegeteren?

Vroeger toen hij jong was was het anders. Alles wist hij, verhalen over vroeger kon hij vertellen. Hoe het was geweest ten tijde van Napoleon. Het was net of je er bij was. Hij was er niet eens bij geweest!

Nu kon hij dat niet meer, hij wist het allemaal nog wel maar kon het niet meer zo mooi vertellen. Hele dagen zat hij nu binnen in een kamer met allerlei boeken om zich heen. Mensen die bij hem kwamen noemden het een bibliotheek maar hij zelf een leeskamer. Het was eigenlijk een vrij lege kamer behalve boekenkasten die aan vier zijden de wanden bedekken stonden er alleen maar een beuken telefoontafeltje, groen geverfd. Hierop lagen nog meer boeken. Boeken die hij geraadpleegd
had om zijn geheugen wakker te houden. Was wat hij las ook waar? Soms herinnerde hij zich iets en dan moest hij testen of dat wat hij las wel klopte maar was wat hij las wel waar? Een geschiedenisboek over Napoleon, een biografie van Annie M.G.
Schmidt, een boek van Hemingway. Het behang van de kamer voor zover er nog iets van wandbedekking te zien is, is van koningsmantelrood papier met een klein geel verticaal lijntje er door heen.

Boekenkasten

De boekenkasten zijn van zwaar eiken planken gemaakt en in de kasten staan boeken over de geschiedenis van de Verenigde Oost-Indische Compagnie. Voor de VOC was er zelf speciaal een kast gereserveerd. Met daarin weer alle gerangschikt naar Land of waar dat niet mogelijk is naar Held. Indië nam zo twee planken in beslag en ook Zuid-Afrika had één hele plank. Natuurlijk had hij ook wel boeken over iets anders dan de VOC maar niet in die kamer. Daar was weer een andere kamer voor.

Herziene lijst ‘Volledige werken Louis Couperus’

3. Eline Vere
13. Metamorfose
17. De stille kracht
19. Boeken der kleine zielen I + II
20 Boeken der kleine zielen III + IV
22. * God en goden
23. * Dionyzos
24. De berg van licht
25. Van oude menschen…
28. * Antieke verhalen
29. * Korte arabesken
35. * Van en over alles en iedereen
36. De ongelukkige
37. * De komedianten
43. * Met Louis Couperus in Afrika
46. * Proza
48. * Nippon
49. * Ongebundeld werk

18 boeken * verkrijgbaar bij De Slegte

Ik ben er wel onzeker over of de tien boeken lang genoeg verkrijgbaar blijven tot ik de tijd gekregen heb om ze te kopen.

‘al na een paar dagen was ik erachter dat het bij de raamprostitutie wel even anders werkt. Er zit toch glas tussen, dus je moet alles uitvergroten, vooral dat je er zelf zin in hebt,want dat is waarmee je mannen naar je toe trekt, door te doen alsof je hen verschrikkelijk graag wilt. Je moet je begeerlijk voelen je begeerte naar die man voluit spelen, dat is het geheim van de verleiding. Bovendien ben je achter het raam veel nieuwsgieriger naar wat er allemaal voorbijtrekt. Het is een soort publiek dat nog naar binnen getrokken moet worden en dat maakt het spannender dan in een huis. Zodra een man de deur uit is schuif ik onmiddellijk het gordijn weer open, omdat ik gemerkt heb dat een dicht gordijn juist aantrekt en er altijd wel wat mannen in de buurt van je raam rondhangen die willen zien wat er te voorschijn komt als het doek opgaat, welke waar het is die zonet nog gewild werd door een ander.’

Connie Palmen – Geheel de uwe- pagina 237-238

Dat laatste is waar, elke keer als ik in de buurt van ramen kom zijn het juist die met de gordijnen dicht die mij het meest aantrekken, wat zou daarachter schuil gaan, welke vrouw zou er bij dat raam horen, hoe ziet zij er uit en is zij voor mij?

Ik heb de laatste dagen doorgebracht met het lezen van het boek waaruit bovenstaand citaat komt en alhoewel dit boek indirect over Ischa Meijer gaat ontdek ik er veel van mezelf in.

In elke week zit een zaterdag en zondag die weer ingevuld moet worden. Bij mij is elk weekend bijna hetzelfde. Op zaterdag boodschappen doen, naar mijn moeder en ’s avonds uit. Deze zaterdag was anders, nou ja anders het eerste gedeelte was hetzelfde als elke zaterdag. Ik heb gewoon netjes boodschappen gedaan en ben ’s middags naar mammie toe geweest.

Uitgaan
Vorige week ben ik niet naar de stad geweest. Ik had beloofd aan de vrienden om deze week weer te komen dus om iets over half twaalf zat ik op de fiets richting ‘ Kierewiet’. Fiets neergezet bij de bieb en het café ingestapt. Drinken. Na een tijd heb je het dan wel gezien, niemand heeft iets nieuws te vertellen alleen de normale onzin van,’ hé, die is lekker’en dan maar allemaal je best doen om dat ene ‘wijf’ te versieren. Ik moest er nodig weg en ging even kijken bij het café waar ik al acht jaar kom ‘ De Tapperij’. Het was er druk en warm.

Vriendjes en een beetje meer
Iedereen liep langs elkaar en er werd flink geduwd. Tegen de bar aangeleund stonden ze weer een vriendin en haar vriendinnetje. Voor twee weken geleden had ik voor de verandering een zonnebril meegenomen. Het was een succes en ‘had ik hem meegenomen?’ Niet dus. ‘Ga je al weer?’ Ja ik wilde naar achteren doorlopen. ‘We wachten op mijn nicht,ze komt zo’ Ja toen moest ik wel blijven. Haar nicht heb ik drie weken geleden voor het eerst ontmoet. Eigenlijk niet alleen haar nicht maar ook haar moeder, haar broer en dus haar nicht. Zij zelf was een bevlieging van mij. Maar goed, die nicht dus. Ik heb toen met haar gedanst en een beetje ‘gekust’ dus ik kon niet wegblijven. Opeens waren ze daar moeder en nicht. Ik wist niet echt goed hoe me te gedragen maar… Het komt er op neer dat we nu vriendjes zijn en een beetje meer. Ik heb moeder en nicht netjes naar het huis van mamma gebracht (nicht woont in zwolle). Zondag om elf uur voor de eerste keer de wekker. Uitzetten en verder slapen. Om twaalf uur wakker.

Rochelle
Ik heb beloofd mijn vriendin in Australië nog te bellen dus pak ik met mijn nog slaperige kop de telefoon en krijg vervolgens de moeder van mijn vriendin aan de telefoon. Ze geeft de telefoon door en ik krijg een zieke Rochelle te spreken. Ze heeft het druk en moet ondanks haar ziekte toch morgen naar uni. Ze zegt nooit university altijd uni. Heeft ze mijn cd ontvangen? Ja, ze heeft nog een mail gestuurd om me te bedanken, zeker niet aangekomen? Maar hoe spreek je de naam uit, en waar komt ze vandaan? Ánouk’ uit Nederland’. Telefoongesprek is beëindigd en ik heb me toch opeens hoofdpijn en het blijft de hele dag doorgaan.

Jolanda
Dan laat in de middag belt Jolanda, de nicht. Leuk gesprek gehad. Elektronische brieven naar haar geschreven. Tv gekeken. Er was een programma over scheiding en hoe dan met de kinderen. Een van de ondervraagden was een gescheiden man. Hoe had hij aangekondigd dat hij wilde scheiden? Door met zijn vriendin het vliegtuig uit te komen terwijl hij wist dat zijn nietsvermoedende vrouw en zijn kinderen hem aan het opwachten waren, de zak!

Ik zou er om half zeven zijn. De weg had ik aangevraagd bij 0900-9292, het nummer van het Openbaar Vervoer reisinformatie. Ze hebben me netjes de reistijden en de te volgen route aangegeven naar Leiden. Ik was er dus ook om half zeven, ze stond me al op te wachten. Ik gaf haar de roos die ik voor haar, op het station van Apeldoorn gekocht had. Geen goedkope roos, twee guldenvijftig, de bloemist zei dat er misschien voor wel vijfentwintig gulden aan liefde inzat, ik zei, ‘nou voor wel meer’. Ach, je zegt zo eens wat!

Kleine kamer
We gingen bij haar naar binnen, een klein kamertje met een badkamer meer was het niet. Er waren geen kasten en de kleren hingen dan ook aan een rek duidelijk in het zicht. Het was niet anders. Ze had de goede boeken, dat wel. Connie Palmen. Ik had het boek met interviews van Ischa Meijer in de tas zitten, hij is mijn held. Ik heb het haar laten zien. Ze legde de link.

We hadden het over van alles over filosofie, de talen en haar werk. Zij is de jongste bij haar op de afdeling. Dat vind ze niet zo! Wij hebben ook een film gezien, ‘Frequency’ ik heb haar hand vastgehouden en haar licht op de mond gezoend, het was fijn. Nadat de film afgelopen was moest ik alweer weg om de trein te halen, snel nog de tas gepakt naar de bushalte gelopen afscheid genomen gezoend en tot ziens gezegd.

Te laat
Ik heb gewacht op de bus, deze zou om vier over elf komen, hij kwam te laat. ‘Naar station Utrecht alstublieft’, ‘ik ga niet naar Utrecht.’ Ik moest dus een andere bus hebben die reed dus net weg.Het bleek dat ik de trein van Zeist-Driebergen moest nemen naar Utrecht en daar verder. Ik heb net de laatste aansluiting vanuit Utrecht gemist. Ik heb toen de nacht doorgebracht op het station en het daar aangrenzende Hoog Catharijne.

Toen ik nog op de school voor de journalistiek zat is er even sprake van geweest om een nacht op Hoog Catharijne te gaan zitten om daar een radioreportage van te maken. Het ging toen niet door, nu zit ik er en moet wel. Nu heb ik echter geen apparaten bij me. Ik zal verslag doen in mijn hoofd.

Het oorspronkelijke plan voor tien juni is afgelast. De reden hiervan, het eindpunt van de geplande fietstocht bestaat niet meer. Het plan bestond hierin om naar ‘De Steeg’ te fietsen om het huis van Couperus te bezoeken. Het blijkt in de tweede wereldoorlog een voltreffer te hebben gehad.

Kröller-Müller
Een alternatief plan het fietsen naar Hoenderloo kan ook worden afgelast nadat onderweg één van de fietsen mankementen gaat vertonen. Toch is dit maar een klein dieptepuntje. De afgelopen dagen zijn verder wel geslaagd te noemen. Je komt niet elke dag in Kröller-Müller waarbij je dan ook nog eens de kans krijgt om vijf kilometer naar dit mooie museum te mogen lopen… Ze hebben er overigens wel mooie schilderijen, Monet, Manet , Picasso, Gogh, Mondrian en dergelijke. We hebben er een leuk verjaardagscadeau voor Martine gekocht. Ik zelf had bijna een boek gekocht’ Rietveld meubelen zelf maken’ ik ben alleen niet erg handig dus maar niet meegenomen.