Het was gisteren tijd om naar Nijmegen te gaan voor controle. De afspraak stond voor 10.40. Irene en Ronald (zus en zwager) waren meegekomen en samen wachten we maar tot ik werd geroepen. Ik heb er anderhalf uur moeten zitten voordat ik aan de buurt was. Toen ik eenmaal aan de beurt was duurde het hoogstens drie minuten voordat ik klaar was. Het goed nieuws is dat ik weer aan het werk mag minder is dat ik nog zes weken moet wachten voordat ik mijn bril/ contactlenzen kan aanpassen.

Verjaardag
In de middag ben ik nog even bij de verjaardag van Jaap geweest. Aanvankelijk wilde ik met de bus gaan maar had contant geld bij de hand en te weinig strippen dus ik fietsen. Koud! De hele familie was ook aanwezig het was wel geslaagd.

Eten
Wat te eten? Ik had zin in zuurkool met lekker vette spekjes en worst maar ja dat is niet kant en klaar te halen dus moest ik het zelf maken. Het was zeer goed gelukt. Wat kan ik toch goed koken!!!

Papvissen
Na halfnegen nog even de computer aan. Sinds kort heb ik de msn clubs ontdekt. Leuker qua uitvoering dan egroups of… en als groot voordeel in het Nederlands. Nou goed ik zit nu dus bij een heel geslaagde club PAPVISenDEN (De precieze betekenis hiervan is mij ook niet duidelijk) met alleen maar leuke mensen zoals ik en we gaan zaterdagavond uit in Utrecht geinig. Een van de vrouwelijke papvisjes komt hier morgenavond nog langs. Ben benieuwd, ze komt pas om tien uur uit Breda.

Het was vandaag weer een dag waarop ik vrij veel gedaan heb ondanks dat ik het huis nauwelijks ben uitgeweest, wel veel getelefoneerd. Als eerste Markant gebeld voor de extra cursus toneel. Het bleek dat alles al was begonnen en het enige dat nog vrij is Theatersport wil ik nu niet doen hoe leuk het ook moge zijn. Geen toneel dus voor het nieuwe seizoen. Misschien het volgende?

Wat stond er nog meer op de lijst, Rinus Mieremet oftewel Jules Deelder. Het bleek dat Jules op dit moment in Porto zit en daar bezig is met… In ieder geval bel ik Rinus nu volgende week vrijdag om een datum voor een vraaggesprek vast te stellen.

Herkansing
Als laatste heb ik weer mijn herkansing voor het VWO examen filosofie geregeld. De dame aan de telefoon vertelde mij wel een paar keer dat ik te laat was en of ik maar zo spoedig mogelijk alles weer in wilde sturen anders ging het niet door. Vanaf nu dus weer de boeken uit de kast en weer leren. Ik hoop dat het beter gaat dan vorig jaar.. Al heb ik daar ook weer een leuk contact aan overgehouden. Vanavond toen ik het internet opkwam zag ik als eerste dat Kabila van Congo gedood zou zijn. Voor drie jaar terug heb ik vrij intensief de gevechten daar gevolgd en ik ben dan ook nu benieuwd wat er gaande is. We zullen het wel zien. Wordt vervolgd… Nog even stof gezogen en een beetje was. Ik heb weer schone onderbroeken… Morgen weer naar Nijmegen voor controle.

Het GAK wil ook alles van je weten als je ziek bent dus moest ik vandaag ernaartoe. Uitleggen wat ik wel niet heb. Het was niet een erg lang gesprek we waren zo klaar. Wel moest ik diezelfde dag er nog een keer naartoe omdat ik geen paspoort bij me had om mijn identiteit vast te laten stellen. Het was al zo’n takkenweer!

De nieuwe plannen voor het komende halfjaar: Extra cursus toneel. Let op de krant. Vanavond even gebeld om het optreden in het literair café vast te leggen. Het gaat door! Iedereen die een beetje in de buurt woont verwacht ik daar.

Ik heb in mijn dagboekverhalen nog niets gezegd over de ramp die in Volendam is gebeurd een januari waarbij een café in brand raakte met de nodige doden en gewonden. Waarom heb ik nog niet eerder wat over gezegd? Niet omdat ik het niet belangrijk of rampzalig vind wat er gebeurt is want dat is het wel. Wat kerstversiering al niet kan doen! Je moet toch erg uitkijken met wat je ermee doet. Raar is ook dat er naar het schijnt maar een vluchtroute open was. Gek maar het tweede waar ik aan moest denken was zo’n ramp had ook hier in Apeldoorn kunnen gebeuren… Het café ‘De Kierewiet’ waar ik was is ook klein en wat als er brand uitbreekt? Gisteravond was er ter nagedachtenis een stille tocht uitgezonden op bijna alle vaderlandse zenders. Ik begin ergens toch te twijfelen aan het nut van zo’n tocht is het gedenken een waarschuwing? Het zijn er ook teveel om de zoveel weken is er weer een voor mij werkt het niet meer al weet ik bijna zeker dat mocht er een stille tocht in Apeldoorn zijn ik erbij ben. Het klinkt tegenstrijdig maar toch. Ik denk dat je op zo’n moment er gewoon bij bent…

Gedachten
Toen ik dat gisteravond zo zat te bekijken werd ik toch nog even overweldigd met medelijden niet alleen omdat ik aan de slachtoffers dacht maar ook omdat de bezoekers van de kerkdienst naar Jantje Smit moesten luisteren die het Ave Maria zong ze hadden al zulke ellende over zich heen gehad ( Kan deze?)

Ik ben weer thuis! Na een afwezigheid van enkele dagen ben ik weer in staat om mijn ‘dagelijkse’ gebeurtenissen op te schrijven. Laat ik beginnen met te vertellen hoe de operatie en de dagen erna verlopen zijn. Zondagavond om zeven uur ben ik met Carola naar Het Radboud in Nijmegen gegaan. Eenmaal aangekomen afscheid genomen en daar zat ik dan. Ik was toch wel gespannen. Het voelde niet echt goed maar ja ik kon er niet aan ontsnappen dus ik moest wel. Die avond maar televisie gekeken, ‘Much ado about nothing’ een verfilming van een komedie van Shakespeare deze was dus erg geslaagd. Om halftwaalf ben ik gaan slapen.

De volgende morgen werd ik om acht uur wakker gemaakt,’Je lag nog zo goed te slapen’ Ik was de enige patiënt op een vierpersoonskamer. Druppels in mijn ogen! Ik kan zeggen dat het geen pretje was. De druppels deden pijn aan m’n ogen maar dat was heel normaal werd mij gezegd. Om halfelf was het dan zo ver ik werd opgehaald en naar de operatiekamer gebracht vier uur later werd ik wakker, aangezien ik onder volledige anesthesie kwam heb ik van de hele operatie weinig gemerkt. Ik kwam bij in de uitslaapkamer en werd weer naar de afdeling gereden. Het mooie was dat ik van de narcose helemaal geen last heb gehad. Ik moest op mijn linkerzij gaan liggen die dag en de nacht. ’S Avonds kwam over het geopereerde oog een kapje dat ik niet in mijn slaap erin zou gaan wrijven en zo het oog weer zou vernielen (kapje gebruik ik trouwens nog steeds.) Sylvia kwam nog langs, mijn ogen zaten nog steeds dicht dus het was niet zo’n succesmaar wel leuk dat ze er waren. ‘Goedemorgen’ en twee tellen later had ik twee maal zes druppels in allebei mijn ogen. Ik was nog niet eens wakker, hoe konden ze!

Er was echter weer eten dus ik eten. Volgens de dokter zag het oog er goed uit en ik mocht alweer de hele dag op. Wat te doen in een ziekenhuis? Ja, dat wist ik dus ook niet dus was het een en al verveling. Je begint op zo’n moment toch echt uit te kijken naar bezoek en gelukkig kwamen die avond drie van mijn zussen( Annemarie, Irene en Carola) en een nichtje (Lotte).

De volgende dag mocht ik weer naar huis. Eng om thuis te zijn. Gelijk die eerste middag was Irene hier ook weer met mammie, oma en Ronald het was wel leuk al was ik ook weer blij dat ze weg waren het was me al weer bijna te veel.

In het ziekenhuis wordt er op je gelet, dat je niet de verkeerde dingen doet. Nu moest ik het weer zelf doen. Steeds had ik en heb ik de angst iets fout te doen. Gisterochtend is Jolanda nog op ziekenbezoek geweest en in de avond kwamen haar nichtje (de Ex) en haar vriendje en Marchel nog langs.

Het meeste problemen heb ik echter met het zelf druppelen van mijn oog op de een of andere manier is de coördinatie niet zo geweldig en gaat er veel fout. Ik denk echter dat ik nu de manier heb gevonden om het te doen, Hoofd flink achterover en gewoon doen. Niet in de spiegel want dan ga je toch te ver voorover en valt de helft erlangs. Tot zover de afgelopen dagen. Vandaag ben ik om halfnegen opgestaan, plantje in ontvangst genomen gestuurd door mijn collega’s gedruppeld en maar gaan eten.

Vanmiddag gechat. Nu wordt het weer interessant! Ik heb zowaar een áfspraak gemaakt om iemand een brief te sturen en misschien gaan Wendy (zo heet ze) en ik elkaar nog wel zien. Ik heb haar gesproken ze komt uit Twente en dat is te horen, wel leuk ik moest gelijk aan Ilse de Lange denken hoe zou dat toch komen?

Het is dus niet doorgegaan. Ik ben niet opgenomen op donderdag en dus ook niet geopereerd op vrijdag. De reden, geen plaats (meer). Dat wil zeggen dat ik al opgenomen was maar er geen ruimte was om mij te opereren. Donderdagochtend was ik om elf uur samen met Irene en Ronald naar het Radboudziekenhuis in Nijmegen gegaan.. Ik werd eerst onderzocht door een oogarts. Vervolgens werd ik doorgeloosd naar een zuster die mij naar de afdeling bracht. Ik werd opgenomen, schudde mijn mede zaalgenoten een hand en ben weer het ziekenhuis uitgezet. Dit nadat ik gehoord had dat ik op maandag geopereerd werd.

De operatie
Hoe heb ik inmiddels ook gehoord, er gaat een soort van elastiekje om mijn oog heen en dat moet het dan zijn. O ‘ja de twee gaatjes in het netvlies worden dichtgevroren? Kortom om negen uur was ik uiteindelijk weer thuis en kon ik nadenken over de operatie en dat is niet fijn. Ik mag ook niet bukken (de vloeistof in het oog moet onderin blijven) en ik moet ook rechtop in bed slapen en dat is niet makkelijk. Gelukkig is het bijna maandag is het snel zover! Het nadenken over een operatie is niet lekker.

Naar Berlijn?
De bedoeling was nog wel om het nieuwe jaar met gezellig en leuk in te gaan en dan komt er zoiets als dit! Toch moet dit mijn jaar worden heb ik besloten. Te beginnen met Berlijn zodra het kan ga ik drie of vier dagen, Waarom Berlijn? Omdat ik me daar thuis voel! Ik heb iets met die stad eigenlijk met heel Duitsland. Morgen meer….

Vandaag ben ik dan bij de oogarts geweest. Na de verschillende tests kwam er uit dat ik loslatend netvlies heb in het rechteroog. Morgen word ik om elf uur verwacht in het Raboudziekenhuis in Nijmegen (academisch ziekenhuis). Daar wordt bepaald of ik morgen dan wel volgende week geopereerd word. De rest van de dag nadat ik dit nieuws had gehoord heb ik gewoon gewerkt tot vijf uur. Thuis heb ik mensen opgebeld en van de operatie verteld.

Vandaag weer aan het werk na de feestdagen. Om tien over half negen was ik weer aanwezig. Het is wel een beetje een rare tijd tien over maar het heeft iets te maken met 28 uur en een rare berekening althans volgens de baas. Het was een dag als alle anderen veel rotzooi inruimen, klanten die van alles vroegen ik die sommige dingen wist en andere niet. Het enige verschil was de nieuwjaarsborrel met saté en salade dat had wel wat. Het begon om vijf uur en toen ik om half zeven weg ging zaten de meeste mensen er nog. IK ben benieuwd tot hoe lang het is doorgegaan.

Bril uitzoeken
Thuis was er ook al niet veel bijzonders. Vanavond nog even met Jolanda gepraat via ICQ en gevraagd of ze nog mee ging een bril uitzoeken ze wil wel. Het gaat niet door want ik denk dat ik er morgen zelf een uitzoek zonder haar maar het was wel geinig om te horen dat ze nog wel mee wilde. Nou ja laat ik eerst maar eens wachten op het oordeel van de oogarts morgen. Ik moet er om 11.40 naar toe.

In elke week zit een zondag. Niet dat het voor mij op dit moment echt veel verschil uitmaakt welke dag het is, ik doe überhaupt deze dagen niks maar toch… In plaats van te vertellen wat ik vandaag gedaan heb (ben naar mammie geweest) kan ik beter iets vertellen wat ik gisteren vergeten ben.

For Him Magazine

Ik heb gisteren twee blaadjes gekocht om te lezen FHM (For Him Magazine) en de National Geographic(Nederlandse editie f 5, -). Ik ben begonnen met FHM wat een infantiel blaadje! Het gaat om twee dingen vrouwen en seks (niet dat je naakt ziet hoor) met hele erge adviezen over hoe je een vrouw wel en niet in bed kan krijgen. Wat denken ze wel van de lezer, dat het allemaal kneusjes zijn?

Waarom

Een voorbeeld van wat je volgens FHM nooit mag zeggen. Situatie: De eerste kus Goed is dan: mmmmmm Zeg nooit: Joepie je hebt ook een snor! Zullen we leren petten opdoen en Duits gaan praten? Nou ja dit is dan ook wel het ergste voorbeeld komaan nog maar een. Situatie: Ze ziet voor het eerst je penis Goed is dan: ‘Sorry, maar ik kan het niet helpen. Ik wil je ook zo graag…’ Fout: ‘Jahoe! Neem jij morgen maar een ATV –dag, want deze knoert gaat jou helemaal uitwonen’ Kan het nog erger? We zijn toch de puberteit voorbij? Het ergste was ook nog dat ik moest ontdekken dat het een blad is van de Telegraaf, jammer! Nooit zal ik dat blad dus meer kopen? Waarom had ik het dan gekocht?

Er zat een kalender bij met ‘twaalf mooie vrouwen en at alles in cellofaan dus kon ik de inhoud niet van tevoren lezen. Laat ik het dan ook nog even hebben over die zogenaamde mooie vrouwen. ‘Georgine Verbaan’?????????

National Geographic

Sinds oktober van het vorig jaar is er ook een Nederlandstalige versie van de National Geographic voor vijf gulden. Dat beviel me veel beter. Mooie foto’s.

1 januari En weer het begin van een nieuw jaar. De dagen naar 2001 toe waren zoals bij iedereen ook bij mij druk en dit jaar ook erg geslaagd. Eerste kerstdag ben ik bij Sylvia geweest. Mammie en moeder waren bij haar. Het gaat minder met mammie ze is erg stil en zegt nog zeer weinig maar het was fijn dat ze er was. Ik werd uitgenodigd om bij Sylvia mee te doen aan de gourmet.. Dat scheelde weer hoefde ik niet te koken. Het was erg gezellig en lekker. Later aan de afwas werd er nog gevraagd naar Fun for two. We hebben het over experimenten met seksualiteit gehad, niet gelijk een onderweg waar je snel met je familie over praat maar wel leuk dat het kan!

Tweede kerstdag was gereserveerd voor de ex- schoonfamilie. Ik noem het maar zo omdat het dan duidelijk is om wie het gaat. Het zou om drie uur beginnen en om twee uur dacht ik, ‘ik ga niet’ dus ik bellen maar er wordt niet opgenomen dus besloot ik om dan toch maar wel te gaan al was het maar eventjes. Ik ben wel later gegaan om halfvijf was ik daar en alhoewel ik er aan moest wennen dat Jolanda er ook was het was leuk en ik ben dus uiteindelijk maar gebleven en tot mijn geluk was er weer eten.

De twee dagen na kerst waren een tegenvaller, er moest geteld worden oftewel balansen en snel ging het bij mij niet. Twee lijsten kreeg ik af in die twee dagen en dan nog met de grootste moeite. Ik kon niets vinden en er klopt heel weinig van zo’n lijst.

Zaterdag was het al weer feest. Annemarie vierde haar 25- jarig huwelijksfeest en het was leuk al moest ik het eerste uur wel wennen aan al die mensen. Het rare is dat ik toch altijd nog het idee heb dat ik niet serieus genomen word. Het is mijn gevoel en er klopt natuurlijk niets van maar toch is dat gevoel er!

Zondag de hele dag het huis schoongemaakt en wat meubels verplaatst. De buurvrouw kwam me vragen of ik een plankje voor haar brievenbus wilde maken zodat ze geen vuurwerk door de brievenbus geduwd kon krijgen..

‘s avonds na Freek de Jonge gekeken. Om twaalf uur bij Martin en Heidi langs geweest om ze nieuwjaar te wensen. Dat was eigenlijk een vergissing, ik was al moe en toen zag ik Jolanda weer. Ik realiseerde me dat ik niet alleen kan zijn en daar begon ik me steeds meer aan te ergeren. Dus alhoewel het nog wel leuk begonnen was het einde minder. Onderweg naar huis viel ik ook nog eens een keer door de gladheid. Ik was vanochtend om zes uur terug en heb vervolgens tot drie uur geslapen. Niet veel gedaan vandaag. Vanavond een documentaire over Toon gezien, ‘en de wind blies’.