Gedichten, gedachten en verhalen
Stef bos – Ruimte gezien: 3 mei 2019, Schouwburg Orpheus Apeldoorn
Een zanger is de 57-jarige Stef Bos zeker maar dat hij dat zou worden was niet altijd duidelijk, zeker voor hemzelf niet. In de voorstelling Ruimte waarmee Stef Bos deze dagen door het land reist vertelt hij hoe hij zanger geworden is.
(meer…)Gezien: 9 augustus 2019, Schouwburg Orpheus Apeldoorn
Het was al weer even geleden dat we het Klein Orkest in actie konden zien. De band met zanger Harry Jekkers is weer voor even tot leven gewekt voor een reünietoer. Ze hadden er weer zin aan en dat is ook aan de voorstelling te merken.
Harry Jekkers speelt samen met de overige leden van het Klein Orkest liedjes over de dood , relaties en andere gewone zaken. Veel ruimte wordt er ingeruimd voor het album, ‘Roltrap naar de maan’ de LP met kinderliedjes. Ondertussen vertelt Harry een sprookje en kom je van alles over de ontstaansgeschiedenis van de band te weten.
De muziek is ook dik in orde. Het orgeltje dat zo specifiek is voor het geluid van het Klein Orkest is ook weer aanwezig dankzij een grote zoektocht. Het orgeltje is niet meer nieuw te koop en moest dus tweedehands op de kop getikt worden. Het wordt bespeeld door Henk-Jan, het enige nieuwe lid van de band. Oorspronkelijk orgelbespeler leon Smit heeft het volgens Harry iets te druk met de kleinkinderen…
(meer…)Het museum Voorlinden In Wassenaar is vrij makkelijk te bereiken. Zeker met de fiets vanuit Voorburg. Het is ongeveer een kwartier fietsen. Gelegen in een mooie omgeving ligt het museum ietwat van de weg af. Het is echter goed aangegeven.
Na het betalen van de (ietwat hoge toegangsprijs €17,50) toegangsprijs kan je het museum in. Bij de entree krijg je informatie mee over de tentoonstellingen. Momenteel is er naast de vaste tentoonstelling ook een deel ingeruimd voor werken van de vorig jaar overleden kunstenaar Armando. Interessant om te zien, al zijn zijn werken niet voor iedereen . Wat ik en de vriend die bij mij was ons afvroegen waarom alle werken een Duitse titel hebben. Weet iemand dit?
Het mooiste is (voor ons) de vaste collectie grote werken. Zo staat er onder meer een werk van Ron Mueck, ‘people under an umbrella’. De man en vrouw zijn zo goed gemaakt dat ik de neiging kreeg om de man aan te raken om te kijken of hij niet echt was. Onzin natuurlijk maar toch.
Een leuk museum!
Met een hoge verwachting ga ik voor het eerst dit jaar naar Orpheus. Mijn eerste voorstelling:Paris -Berlin met als ondertitel Je veux de l’amour door het multitalent Ellen ten Damme. Ik moet zeggen dat ze me niet teleurgesteld heeft.
Een voorstelling waarin ze voornamelijk Franse en Duitse liederen ten gehore brengt. Bekende nummers maar ook eigen werk en hertalingen. Het begint met een aantal Franse nummers. Bekend, maar niet gemakzuchtig uitgevoerd. Ze geeft elk nummer iets nieuws mee, wat elk lied toch weer uit tilt boven een ‘gewone’ uitvoering. Hoewel de focus ligt op de zang worden er hier en daar wel kleine theatrale elementen in het programma verwerkt.Zo zingt Ellen ons vanaf een loopband toe, gaat een klein gesprek met iemand in de zaal aan en gooit er hier en daar nog wat dans in. De zang blijft gelukkig echter de boventoon voeren.
Paaz is het eerste boek van Myrthe van de Meer en gaat over Emma, een jonge vrouw die alles lijkt te hebben maar nu toch terecht gekomen is op een psychiatrische afdeling. Het boek verhaalt over haar tijd op de afdeling. De ochtenden, middagen en avonden. De gesprekken met de verpleegkundigen, psychologen en psychiaters. Ze weet zelf niet waarom ze op de afdeling terecht is gekomen. In de gesprekken die ze heeft met de verpleging blijkt niet veel inzicht in haar eigen ziekte. Zij ziet het als vrij normaal dat ze eigenlijk dood wil, ‘dat wil toch iedereen?’
Wat we te lezen krijgen in het boek van 352 pagina’s is een reeks van anekdotes over hoe zij de tijd op de afdeling beleeft. We lezen over de moeilijke verhouding die ze heeft met haar behandelaars. Het duurt lang, erg lang voordat ze ook maar iets van zelfinzicht krijgt over haar ziekte. Ze heeft problemen met slapen, krijgt allerlei medicijnen maar die lijken niet aan te slaan.
Bewust zo geschreven of niet? Er zit weinig ontwikkeling in het verhaal en de hoofdpersoon blijft voor mij een eendimensionaal persoon waarbij ik niet daadwerkelijk een totaal beeld kan vormen. Het verhaal blijft hangen in een redelijke beschrijving van een psychiatrische afdeling.
Voor een paar weken terug heb ik het boek, ‘De mannentester’ van Heleen van Rooyen gelezen. Het is geen goed boek. Heleen is een schrijfster die het voor mekaar krijgt boeken te schrijven die lekker weg lezen, niet te moeilijke woorden, hier en daar de nodige seks. In dit boek zijn al deze ingrediënten ook weer aanwezig. Het probleem met dit boek is de slechte en ongeloofwaardige plot of het gebrek daaraan. Het verhaal bestaat uit een aantal draadjes die ze niet goed aan elkaar gesmeed krijgt.
Afgelopen zondag ben ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens in het Van Goghmuseum geweest. Mijn vorige bezoek was minstens vijftien jaar geleden. Wat ik me ervan herinner is dat ik toen het aantal Van Goghs zo vond tegenvallen. Dit gepaard gaande met een tegenvallende tweede expositie is waarschijnlijk de reden dat ik het museum lange tijd niet heb bezocht.
Een grote vergissing blijkt nu, het aantal schilderijen van Vincent is hoog genoeg en ze hebben nu ook een geweldige expositie over de Frans- Zwitserse schilder:
waar ik tot mijn spijt nog nooit van had gehoord. Zijn werken zijn zeer de moeite waard.
Voor meer informatie:
Ik zeg gaan!
Afgelopen zaterdag heb ik ik in Scheveningen bij het museum ‘Beelden aan Zee’ een mooie tentoonstelling gezien van de Curacaoënaar Yubi Kirindongo. Deze artiest maakt van gevonden materiaal kunst. Het materiaal hiervoor vindt hij onder meer op de stranden van het eiland en hij probeert deze materialen weer tot leven te brengen.
In de tentoonstelling zijn onder meer beelden van autobumpers, t-shirts en printplaten te zien. Uit de beelden is de thematiek van Yubi duidelijk te zien, de vrijheid van de mens. het tegengaan van de slavernij.
Yubi heeft een slechte jeugd achter de rug als hij als verstekeling naar Europa vertrekt en uiteindelijk terecht komt in Amsterdam waar hij meerdere baantjes heeft gehad. Niet al zijn baantjes zijn even succesvol met als triest hoogtepunt een verblijf van twee jaar in de gevangenis. In de gevangenis leest hij het levensverhaal van de Italiaanse schilder Caravaggio. Dit verhaal stimuleert hem in het maken van zijn kunst.Begonnen als tekenaar ontwikkelt hij zich uiteindelijk tot beeldhouwer.
Een aanrader!
Enige tijd geleden heb ik deze broers voor het eerst gehoord bij: De Wereld Draait Door. Leuk om naar te luisteren.
[bandcamp width=100% height=120 album=2117576052 size=medium bgcol=333333 linkcol=e99708]
Het is me dan eindelijk gelukt om het boek, ‘Het Jodendom’ van Isidore Epstein uit te lezen. Niet een makkelijke taak, het was flink worstelen door de Hebreeuwse benamingen en andersoortige ‘vreemde’ woorden. Ik wilde graag een boek lezen waardoor ik meer zou gaan begrijpen van het Joodse geloof. Dat is maar deels gelukt. Het boek geeft een beeld van de ontwikkeling van de Joodse godsdienst in historisch perspectief. Allerlei richtingen worden uitgelegd. Helaas komt de verbinding tussen het nu en toen er mijn inziens een beetje bekaaid vanaf met een pagina of vijf.
Waar ik wel heel veel moeite mee heb is het begrip, ‘uitverkoren volk’ nee, laat ik het goed zeggen de interpretatie die eraan gegeven wordt. Natuurlijk is het logisch om je eigen geloof voorop te stellen maar de wijze het Jodendom hiermee omgaat is ‘lastig’ en irritant. Het boek doet voorkomen alsof het Joodse geloof en daarmee de het Jodendom het enig ware is. ‘De anderen dwalen’.
Het is lastig om precies te benoemen waar ik me zo aan erger. Ik kom daar later nog op terug.