Ik ben weer thuis! Na een afwezigheid van enkele dagen ben ik weer in staat om mijn ‘dagelijkse’ gebeurtenissen op te schrijven. Laat ik beginnen met te vertellen hoe de operatie en de dagen erna verlopen zijn. Zondagavond om zeven uur ben ik met Carola naar Het Radboud in Nijmegen gegaan. Eenmaal aangekomen afscheid genomen en daar zat ik dan. Ik was toch wel gespannen. Het voelde niet echt goed maar ja ik kon er niet aan ontsnappen dus ik moest wel. Die avond maar televisie gekeken, ‘Much ado about nothing’ een verfilming van een komedie van Shakespeare deze was dus erg geslaagd. Om halftwaalf ben ik gaan slapen.

De volgende morgen werd ik om acht uur wakker gemaakt,’Je lag nog zo goed te slapen’ Ik was de enige patiënt op een vierpersoonskamer. Druppels in mijn ogen! Ik kan zeggen dat het geen pretje was. De druppels deden pijn aan m’n ogen maar dat was heel normaal werd mij gezegd. Om halfelf was het dan zo ver ik werd opgehaald en naar de operatiekamer gebracht vier uur later werd ik wakker, aangezien ik onder volledige anesthesie kwam heb ik van de hele operatie weinig gemerkt. Ik kwam bij in de uitslaapkamer en werd weer naar de afdeling gereden. Het mooie was dat ik van de narcose helemaal geen last heb gehad. Ik moest op mijn linkerzij gaan liggen die dag en de nacht. ’S Avonds kwam over het geopereerde oog een kapje dat ik niet in mijn slaap erin zou gaan wrijven en zo het oog weer zou vernielen (kapje gebruik ik trouwens nog steeds.) Sylvia kwam nog langs, mijn ogen zaten nog steeds dicht dus het was niet zo’n succesmaar wel leuk dat ze er waren. ‘Goedemorgen’ en twee tellen later had ik twee maal zes druppels in allebei mijn ogen. Ik was nog niet eens wakker, hoe konden ze!

Er was echter weer eten dus ik eten. Volgens de dokter zag het oog er goed uit en ik mocht alweer de hele dag op. Wat te doen in een ziekenhuis? Ja, dat wist ik dus ook niet dus was het een en al verveling. Je begint op zo’n moment toch echt uit te kijken naar bezoek en gelukkig kwamen die avond drie van mijn zussen( Annemarie, Irene en Carola) en een nichtje (Lotte).

De volgende dag mocht ik weer naar huis. Eng om thuis te zijn. Gelijk die eerste middag was Irene hier ook weer met mammie, oma en Ronald het was wel leuk al was ik ook weer blij dat ze weg waren het was me al weer bijna te veel.

In het ziekenhuis wordt er op je gelet, dat je niet de verkeerde dingen doet. Nu moest ik het weer zelf doen. Steeds had ik en heb ik de angst iets fout te doen. Gisterochtend is Jolanda nog op ziekenbezoek geweest en in de avond kwamen haar nichtje (de Ex) en haar vriendje en Marchel nog langs.

Het meeste problemen heb ik echter met het zelf druppelen van mijn oog op de een of andere manier is de coördinatie niet zo geweldig en gaat er veel fout. Ik denk echter dat ik nu de manier heb gevonden om het te doen, Hoofd flink achterover en gewoon doen. Niet in de spiegel want dan ga je toch te ver voorover en valt de helft erlangs. Tot zover de afgelopen dagen. Vandaag ben ik om halfnegen opgestaan, plantje in ontvangst genomen gestuurd door mijn collega’s gedruppeld en maar gaan eten.

Vanmiddag gechat. Nu wordt het weer interessant! Ik heb zowaar een áfspraak gemaakt om iemand een brief te sturen en misschien gaan Wendy (zo heet ze) en ik elkaar nog wel zien. Ik heb haar gesproken ze komt uit Twente en dat is te horen, wel leuk ik moest gelijk aan Ilse de Lange denken hoe zou dat toch komen?

Het is dus niet doorgegaan. Ik ben niet opgenomen op donderdag en dus ook niet geopereerd op vrijdag. De reden, geen plaats (meer). Dat wil zeggen dat ik al opgenomen was maar er geen ruimte was om mij te opereren. Donderdagochtend was ik om elf uur samen met Irene en Ronald naar het Radboudziekenhuis in Nijmegen gegaan.. Ik werd eerst onderzocht door een oogarts. Vervolgens werd ik doorgeloosd naar een zuster die mij naar de afdeling bracht. Ik werd opgenomen, schudde mijn mede zaalgenoten een hand en ben weer het ziekenhuis uitgezet. Dit nadat ik gehoord had dat ik op maandag geopereerd werd.

De operatie
Hoe heb ik inmiddels ook gehoord, er gaat een soort van elastiekje om mijn oog heen en dat moet het dan zijn. O ‘ja de twee gaatjes in het netvlies worden dichtgevroren? Kortom om negen uur was ik uiteindelijk weer thuis en kon ik nadenken over de operatie en dat is niet fijn. Ik mag ook niet bukken (de vloeistof in het oog moet onderin blijven) en ik moet ook rechtop in bed slapen en dat is niet makkelijk. Gelukkig is het bijna maandag is het snel zover! Het nadenken over een operatie is niet lekker.

Naar Berlijn?
De bedoeling was nog wel om het nieuwe jaar met gezellig en leuk in te gaan en dan komt er zoiets als dit! Toch moet dit mijn jaar worden heb ik besloten. Te beginnen met Berlijn zodra het kan ga ik drie of vier dagen, Waarom Berlijn? Omdat ik me daar thuis voel! Ik heb iets met die stad eigenlijk met heel Duitsland. Morgen meer….

Vandaag ben ik dan bij de oogarts geweest. Na de verschillende tests kwam er uit dat ik loslatend netvlies heb in het rechteroog. Morgen word ik om elf uur verwacht in het Raboudziekenhuis in Nijmegen (academisch ziekenhuis). Daar wordt bepaald of ik morgen dan wel volgende week geopereerd word. De rest van de dag nadat ik dit nieuws had gehoord heb ik gewoon gewerkt tot vijf uur. Thuis heb ik mensen opgebeld en van de operatie verteld.

Vandaag weer aan het werk na de feestdagen. Om tien over half negen was ik weer aanwezig. Het is wel een beetje een rare tijd tien over maar het heeft iets te maken met 28 uur en een rare berekening althans volgens de baas. Het was een dag als alle anderen veel rotzooi inruimen, klanten die van alles vroegen ik die sommige dingen wist en andere niet. Het enige verschil was de nieuwjaarsborrel met saté en salade dat had wel wat. Het begon om vijf uur en toen ik om half zeven weg ging zaten de meeste mensen er nog. IK ben benieuwd tot hoe lang het is doorgegaan.

Bril uitzoeken
Thuis was er ook al niet veel bijzonders. Vanavond nog even met Jolanda gepraat via ICQ en gevraagd of ze nog mee ging een bril uitzoeken ze wil wel. Het gaat niet door want ik denk dat ik er morgen zelf een uitzoek zonder haar maar het was wel geinig om te horen dat ze nog wel mee wilde. Nou ja laat ik eerst maar eens wachten op het oordeel van de oogarts morgen. Ik moet er om 11.40 naar toe.

In elke week zit een zondag. Niet dat het voor mij op dit moment echt veel verschil uitmaakt welke dag het is, ik doe überhaupt deze dagen niks maar toch… In plaats van te vertellen wat ik vandaag gedaan heb (ben naar mammie geweest) kan ik beter iets vertellen wat ik gisteren vergeten ben.

For Him Magazine

Ik heb gisteren twee blaadjes gekocht om te lezen FHM (For Him Magazine) en de National Geographic(Nederlandse editie f 5, -). Ik ben begonnen met FHM wat een infantiel blaadje! Het gaat om twee dingen vrouwen en seks (niet dat je naakt ziet hoor) met hele erge adviezen over hoe je een vrouw wel en niet in bed kan krijgen. Wat denken ze wel van de lezer, dat het allemaal kneusjes zijn?

Waarom

Een voorbeeld van wat je volgens FHM nooit mag zeggen. Situatie: De eerste kus Goed is dan: mmmmmm Zeg nooit: Joepie je hebt ook een snor! Zullen we leren petten opdoen en Duits gaan praten? Nou ja dit is dan ook wel het ergste voorbeeld komaan nog maar een. Situatie: Ze ziet voor het eerst je penis Goed is dan: ‘Sorry, maar ik kan het niet helpen. Ik wil je ook zo graag…’ Fout: ‘Jahoe! Neem jij morgen maar een ATV –dag, want deze knoert gaat jou helemaal uitwonen’ Kan het nog erger? We zijn toch de puberteit voorbij? Het ergste was ook nog dat ik moest ontdekken dat het een blad is van de Telegraaf, jammer! Nooit zal ik dat blad dus meer kopen? Waarom had ik het dan gekocht?

Er zat een kalender bij met ‘twaalf mooie vrouwen en at alles in cellofaan dus kon ik de inhoud niet van tevoren lezen. Laat ik het dan ook nog even hebben over die zogenaamde mooie vrouwen. ‘Georgine Verbaan’?????????

National Geographic

Sinds oktober van het vorig jaar is er ook een Nederlandstalige versie van de National Geographic voor vijf gulden. Dat beviel me veel beter. Mooie foto’s.

1 januari En weer het begin van een nieuw jaar. De dagen naar 2001 toe waren zoals bij iedereen ook bij mij druk en dit jaar ook erg geslaagd. Eerste kerstdag ben ik bij Sylvia geweest. Mammie en moeder waren bij haar. Het gaat minder met mammie ze is erg stil en zegt nog zeer weinig maar het was fijn dat ze er was. Ik werd uitgenodigd om bij Sylvia mee te doen aan de gourmet.. Dat scheelde weer hoefde ik niet te koken. Het was erg gezellig en lekker. Later aan de afwas werd er nog gevraagd naar Fun for two. We hebben het over experimenten met seksualiteit gehad, niet gelijk een onderweg waar je snel met je familie over praat maar wel leuk dat het kan!

Tweede kerstdag was gereserveerd voor de ex- schoonfamilie. Ik noem het maar zo omdat het dan duidelijk is om wie het gaat. Het zou om drie uur beginnen en om twee uur dacht ik, ‘ik ga niet’ dus ik bellen maar er wordt niet opgenomen dus besloot ik om dan toch maar wel te gaan al was het maar eventjes. Ik ben wel later gegaan om halfvijf was ik daar en alhoewel ik er aan moest wennen dat Jolanda er ook was het was leuk en ik ben dus uiteindelijk maar gebleven en tot mijn geluk was er weer eten.

De twee dagen na kerst waren een tegenvaller, er moest geteld worden oftewel balansen en snel ging het bij mij niet. Twee lijsten kreeg ik af in die twee dagen en dan nog met de grootste moeite. Ik kon niets vinden en er klopt heel weinig van zo’n lijst.

Zaterdag was het al weer feest. Annemarie vierde haar 25- jarig huwelijksfeest en het was leuk al moest ik het eerste uur wel wennen aan al die mensen. Het rare is dat ik toch altijd nog het idee heb dat ik niet serieus genomen word. Het is mijn gevoel en er klopt natuurlijk niets van maar toch is dat gevoel er!

Zondag de hele dag het huis schoongemaakt en wat meubels verplaatst. De buurvrouw kwam me vragen of ik een plankje voor haar brievenbus wilde maken zodat ze geen vuurwerk door de brievenbus geduwd kon krijgen..

‘s avonds na Freek de Jonge gekeken. Om twaalf uur bij Martin en Heidi langs geweest om ze nieuwjaar te wensen. Dat was eigenlijk een vergissing, ik was al moe en toen zag ik Jolanda weer. Ik realiseerde me dat ik niet alleen kan zijn en daar begon ik me steeds meer aan te ergeren. Dus alhoewel het nog wel leuk begonnen was het einde minder. Onderweg naar huis viel ik ook nog eens een keer door de gladheid. Ik was vanochtend om zes uur terug en heb vervolgens tot drie uur geslapen. Niet veel gedaan vandaag. Vanavond een documentaire over Toon gezien, ‘en de wind blies’.

Twee dagen na het nieuws over Jolanda en de man. Ik heb d’r inmiddels gesproken en gezien. Ze was het er niet mee eens dat haar nichtje het mij had verteld. Ze heeft in een telefoongesprek verteld hoe het haar overkomen was en wat ik niet had, leuk om te horen dus… Het komt hier op neer, m’n uiterlijk was het niet, we hadden teveel verschillende interesses, ik bemoeide me teveel met haar zoontje. Ze zijn echter ook een paar dingen die ik vaker heb gehoord van anderen. Ik schijn te aanhankelijk te zijn en nog iets anders wat ik gelukkig ben vergeten. Echter wel iets om wat aan te doen. Tweede kerstdag word ik bij haar familie verwacht om kerst te vieren, raar ben nog niet zeker of ik ga. Er wordt van mij verwacht, althans zo voel ik het dat ik alles aanvaard en gezellig met de familie verder ga dat kan ik heel moeilijk. Het is toch niet erg gebruikelijk om nog gezellig met je ex kerst te vieren? Ik denk nog na. Wel ben ik inmiddels zover dat zij uit de deelnemerslijst van het dagboek is geschrapt. Het viel me op dat ik niet alles meer zei om haar te sparen als ze het las dus werd het tijd om haar te schrappen.

Witte coltrui
Wat heb ik verder nog gedaan? Een witte coltrui gekocht. Een tijdje had ik een coltrui van Jolanda aan en die stond wel goed dus dacht ik, die wil ik ook! Natuurlijk niet exact dezelfde, deze is dikker.

Verjaardag
O’ja gisteravond nog naar de verjaardag van Marschel geweest. Ik had een leuk cd’tje voor hem gekocht van Anouk bleek dat hij die al had. Hij wil nu graag van Dik hout. D

Plannen
De plannen voor vandaag zijn het werken aan de website ga een advertentie op mijn eigen site plaatsen, een extra gedicht en misschien de terugkeer van het cursiefje. Laatste opmerking, het is mijn bedoeling om even weer wat vrolijker te worden en dat ook op te schrijven . Diepe treurnis leest niet en leeft al helemaal niet lekker

Ik kom net uit ‘ De Tapperij’ vandaan en heb daar met Mieke gesproken. Ik had dus gelijk mijn exen hebben dus nadat ze mij verlaten binnen drie weken een ander, Jolanda heeft echter het record gebroken met twee weken. Ik weet niet wat ik ervan moet vinden zoals het hoort bij zulke situaties komen er veel gevoelens omhoog van kwaadheid, verdriet, ongeloof dat mij dit weer gebeurt. Ik overleef het wel natuurlijk maar leuk is het niet. Ik weet niet echt wat ik precies moet doen en hoe ik nu zo met mijn dagen moet omgaan dat ik mijzelf er niet mee confronteer. De vraag is ook of ik d’r nog wel wil zien.

Dit weekend ben ik naar Den Haag geweest op bezoek bij een vriend en vriendin. Zaterdagmiddag ben ik om vier uur vertrokken, het heeft ruim twee uur geduurd voordat ik op het Haagse station aankwam er was weer een vertraging bij de NS?] Ik was er dus nog niet! Nu kon ik vervolgens het juiste adres niet vinden en wie ik het ook vroeg niemand had van de straat gehoord dus ik werd langzamerhand moedeloos totdat uiteindelijk iemand mij de juiste weg kon wijzen. Ik werd hartelijk ontvangen en we hebben bijgepraat over de verkering het werk internet en meer. Het was aanvankelijk de bedoeling om uit te gaan dit is er echter niet van gekomen, geen zin en teveel om te bepraten. Om een uur gaan slapen.

Speurtocht naar Louis

De volgende dag zijn we op zoek gegaan naar Louis Couperus, een schrijver uit begin van de vorige eeuw die onder andere ‘ Stille Kracht’ heeft geschreven en die afkomstig is uit Den Haag. We zijn begonnen bij het naar hem genoemde museum, nou ja museum zaaltje met als thema Couperus en de beeldende kunst. Enkele mooie schilderijen daarna naar de Groot hertoginnelaan alwaar we foto’s gemaakt hebben van het beeld van Eline Vere een romanpersonage uit het gelijknamige boek van C.

Naar het graf van Couperus

We waren er echter nog niet want nu was het tijd om het graf van de grote schrijver te bezoeken. Hij ligt begraven op de begraafplaats Oud Eik en Duinen.Bij de administratie van de begraafplaats is het mogelijk een routebeschrijving te krijgen naar de verschillende graven van bekende Hagenaars. Ik heb ook zo’n kaart gehaald. Binnen werd mij de weg naar het graf van Couperus uitgelegd.

Te enhousiast

Nadat ik even verder op het kaartje keek werd ik steeds enthousiaster er lagen een heleboel dooien waarna ik benieuwd was! Ik was zo blij dat mijn vriend het nodig achtte mij erop te wijzen dat het hier wel een begraafplaats betrof en het hier niet ‘De Efteling’ was. Het graf van Louis was snel gevonden en eerlijk gezegd het viel tegen, een pilaar met zijn naam en die van zijn vrouw die op dezelfde plaats begraven was dat was alles. Toch een foto gemaakt van mij bij het graf.

Andere bekende graven

Helaas er kwamen nog meer teleurstellingen. Het graf van Ferdinand Bordewijk de schrijver van ‘Bint’ en ‘Karakter ‘het graf was helemaal omzoomd met een stel onzalige coniferen waardoor het graf aan het zicht ontrokken werd, schandalig! Niet om blij van te worden. Het graf van Menno ter Braak medeoprichter van ‘Forum’ ( hij pleegde zelfmoord in 1940 bij de inval van de Duitsers) lag er daarentegen wel weer mooi bij dit had echter als reden dat er nog niet te lang geleden iemand bij het graf was bijgeplaatst ( het jaartal is mij ontschoten).

Het laatste graf waar we zijn gaan kijken was het graf van de cabaretier Pisuisse. Hier is iets raars aan de hand, zijn tweede vrouw ligt bij hem in z’n graf terwijl zijn derde vrouw genoegen moet nemen met een plaats naast hem. Hierna zijn we maar gegaan het werd donker en het was moeilijk zoeken naar de andere bekenden. We komen terug van de zomer dan neem ik bloemen voor ze mee.

Kerstboom

Als laatste verhaal de kerstboomhaakjes. Ik heb gisteravond de kerstboom neergezet en elk jaar gebeurd het weer ik heb opnieuw meer ballen dan haken dus liggen er nu weer vier ballen te wachten op een haakje, ergerlijk.

Ps: Ik heb vanavond vernomen dat mijn internetboek wordt opgenomen in de lijst van links naar Nederlandstalige literatuur van uitgeverij Contact. Leuk om te horen. Het wordt nog wel wat met mij.

3 maart 2019: Op verzoek van mijn vrienden bij Monuta ook nog even een linkje naar hun pagina over deze mooie begraafplaats:

https://www.monuta.nl/vestiging/begraafplaats-oudeikenduinen/.

Laat ik beginnen met iets te vertellen wat ik vergeten heb te vermelden. Ik heb sinterklaas bij Jolanda gevierd, de vijfde. Het was al afgesproken voordat onze verkering een einde nam en we besloten om toch Sinterklaas samen te vieren. Ik naar Z en kreeg weer veel teveel Van de Sint. Met mijn stamper voor Jolanda en twee legodoosjes voor Erik voelde ik mij een beetje beteuterd. Het was toch een zeer geslaagde middag ondanks dat ik mij zeker in het begin van de middag zeer ongemakkelijk voelde over hoe mij te gedragen tegenover Jolanda maar dit is toch goed gegaan.

Behalve dat ik vergeten was over het Sinterklaasfeest te schrijven is er nog één ding dat niet helemaal duidelijk was. De zaterdag daarna doorgebracht in het gezelschap van Mieke en vrienden en anderen was wel leuk, sorry Mieke. Het was voor mij natuurlijk niet echt de avond van mijn leven maar M probeerde er alles aan te doen om het voor mij toch nog leuk te maken en dat is haar wel gelukt. Meer over haar volgt nog….