Het staat op de zwarte salontafel. het heeft al overal in huis gestaan maar nu staat het daar. Het is een mini palmboompje. Door te veel of te weinig water, teveel of te weinig zon heeft het nu een zandkleurig plekje op één van de bladeren. De rest van de bladeren hebben de normale kleur van de plant, dat wil. zeggen kleine, donkergroene ietwat ovale bladeren.

Het is niet een erg opvallend en ik ben bang dat dat ook de reden is dat wij bij het water geven van de planten dit boompje wel eens over het hoofd zien. Toch elke keer dat ik bewust naar de ‘palm ‘ kijk denk ik: jij bent er nog.

Hij weet dat dit is het moment om iets intelligentst te zeggen. Het probleem is dat hij niets weet te zeggen en daarom zegt hij dan ook maar niets. Helaas is zij daar niet zo blij mee. ‘Schoft’ komt samen met een laag spuug uit haar mond. Daarna gooit ze een vol glas bier midden in zijn gezicht. Auw!

Reindert had hem gevraagd om de Antwerpse Smierel uit zijn hok te pakken. Hij had eerst stomverbaasd gekeken. ‘Waarom vraag je dat aan mij? Ik heb nog nooit een duif aangeraakt en nu moet ik er een uit zijn hok halen?’ ‘Dat kan jij,’ was alles wat Reindert zei. Nu staat hij hier voor het eerst van zijn leven in een duivenhok. Het duivenhok is donkergroen geverfd en belachelijk klein. Je kunt er amper je kont keren. Hij haalt moeilijk adem door de penetrante lucht van duivenstront.

Hoe ziet een Antwerpse Smierel eruit? Hij ziet wel drie verschillende soorten duiven. Welke soort moet hij dan hebben? Vanuit het duivenhok roept hij naar Reindert: ‘Hoe herken ik die duif?’ Het antwoord van Reindert komt snel: ‘Bruin met wit.’ Ja, hij ziet een duif die aan dit signalement voldoet. Hij doet een greep, maar mist. Hij knalt bijna tegen de zijkant van het hok aan. Hij weet zich nog net staande te houden. Weer grijpt hij naar de duif en opnieuw grijpt hij mis.

Inmiddels zit hij onder het stof en de stront. Hij doet nog een laatste poging en ja, deze keer heeft hij de duif te pakken. Hij stapt het hok uit en overhandigt de duif. Hij weet nu één ding zeker: dit nooit meer!

Hij dacht nog wel op tijd te zijn. Als de auto’s voor hem nou eens flink doorrijden ‘dan ga ik het redden’, zei hij tegen zichzelf. Hij trapt nog eens extra het gaspedaal in van zijn Audi A5 Sportback. Iets te hard blijkt later. Tijdens de begrafenis vertelde zijn vrouw hoe trots hij was dat hij er maar een half uur over deed van het werk naar huis.

Het witgelakte eikenhouten salontafeltje zakt nog net niet door onder de lading verhuisspullen die Andrea erop heeft gezet. ‘Waar moet ze nu haar elpees kwijt, zou ze het erop wagen?’ Ze besluit het te doen. Zorgvuldig legt ze de elpees op het midden van de tafel. Het blijkt net iets teveel, de tafel buigt naar voren en ja hoor daar lagen haar elpees, gelukkig ongeschonden. De kopjes die ook op de tafel hadden gestaan liggen er echter nu in scherven naast.

Hoe het kwam, weet ze niet eens meer precies, maar opeens hadden ze het over het nummer ‘Hou je bek en bef me’ van Merol. “Nog nooit van gehoord. Dat is toch niet daadwerkelijk een nummer? Je maakt een grap.” “Nee, zeker niet.” Ze pakt haar telefoon van de bank en zoekt razendsnel het nummer op. En ja, daar was het nummer. “Maar het stond je wel… dat TL. Jij slaapt bij mij vannacht, zei ik je snel.” “Wat is dit voor tekst?”, hij keek niet begrijpend.

“Nou, een tekst over beffen! Een vrouw wil weleens wat anders dan alleen maar geouwehoer.” “Maar dat is toch helemaal niet lastig voor een vrouw.” Hij kijkt alsof hij haar niet gelooft. “Ze hoeft alleen maar te kijken en er staan zo… tig mannen voor d’r klaar.” Ze voelt zich een beetje nijdig worden. “Ja, en dan mag zij weer al het werk gaan doen zeker. Wij vrouwen willen nu eens een man die al het werk doet. Laat die mannen zich nu maar eens voor ons uitsloven.”

“Nou, ik weet het niet hoor. Ik doe altijd heel erg mijn best om het mijn vriendin naar de zin te maken, en ik heb nog nooit klachten gehad over mijn beffen.” Hij kijkt alsof hij water zag branden.

“Zeker even een minuut er even snel overheen en dan mag zij weer een eeuwigheid aan je lul lopen zuigen.” Terwijl ze het zei, dacht ze, als ik niet oppas, gaat dit gesprek helemaal verkeerd.

Nou ja, hij kijkt nu een beetje moeilijk. “Ze hebben nog nooit geklaagd.” “Maar heb je dan al eens een vrouw klaar gelikt? Ik wed dat je het niet eens kan.” “Oh, maar dat kan ik!” “Ik denk van niet!” Ze voelde dat ze nu toch wel een beetje geil geworden was van het gesprek. Zou ze dan nu ook de volgende stap wagen? “Ik wil bewijs, jij gaat mij nu beffen,” zei ze resoluut. “Wedden dat het niet lukt, dat houd je niet vol.” Voordat hij bijgekomen was van deze uitspraak, had ze al haar blauwe spijkerbroek omlaag getrokken en was ze bezig om haar slipje uit te trekken. Ze had zich niet geschoren en er stond een stevige bos haar op hem te wachten. Nou, hij moest er maar doorheen hoor!

Hoewel hij eerst wat afwachtend stond te kijken, ging hij uiteindelijk toch zitten en begon aan haar kut te zuigen. Hij zat helemaal niet goed. Ze had groot gelijk, hij kon er niks van, dacht ze. Toch, hij wil zich wel bewijzen en stopt er niet snel mee. Hij verplaatst zijn tong en opeens merkt ze dat hij wel op de juiste plaats zat. Nu niets laten merken, niet te hard zuchten en kreunen. Ze laat hem maar begaan. Het was toch wel erg lekker, zou het hem nog gaan lukken ook?

Ze gaat wat beter op de bank liggen en heeft nu ook zicht op zijn broek. Ze ziet dat hij er ook zin in heeft. Zou ze? Nee, ze moest dit volhouden. Een andere keer was hij aan de beurt.

Hij begint met praten. “Je bent al wel nat.” Ze duwt hem weer snel terug naar waar zijn tong thuis hoort. “Beffen jij!”

Hij begint weer met z’n tong en nu voelt ze dat het niet lang meer volhoudt. Ze komt. Dat plezier gunt ze hem echter niet. “Zie je wel, je kan er niks van.” Ze duwt hem van zich af en trekt haar rode slipje weer omhoog en pakt haar broek van de vloer op. “Maar ik was nog niet klaar. We waren toch nog niet klaar?” klonk het uit zijn mond. “Oh, had je ook nog iets anders verwacht? Nou, mooi niet.”

Ze kan aan zijn gezicht zien dat hij teleurgesteld is. Hij had na dit begin een wilde avond verwacht. Hij moest nu wel snel weg hier. “Moet je niet eens naar huis? Susan wacht vast al op je!” zegt ze om hem uit huis te krijgen. Hij drinkt z’n bier op en gaat na een vluchtige groet de deur uit.

Ze voelde zich nog steeds warm. Nu maar even afmaken waar hij aan begonnen is!

Het was alweer een tijd geleden dat ik hem voor het laatst zag. Ik herkende hem eerst niet. Hij was duidelijk wat ouder geworden, de groeven in zijn gezicht zijn duidelijker. Hij had nu ook een bril op. Je kon zien dat zijn ogen vrij slecht moeten zijn. De dikke glazen waren duidelijk  te zien in het randloze montuur.

‘Hoi’

‘Eindelijk zie ik je dan weer eens, het werd tijd.’

‘Ik ben er weer.’

Zo begon het. Weer.

Wordt vervolgd…

Tegen het eind van het jaar dacht hij dat hij, ‘nu weet ik het.’ Ruim acht maanden had hij de mensen in de gaten gehouden en nu snapte hij hoe het zat: ‘Ze waren geen broers maar deden net alsof. Waarom?’

Vanaf volgend jaar is het mogelijk om te wonen in de Jan Hendrikskazerne aan de Amsteldamseweg. Het ministerie van Defensie en een projectontwikkelaar hebben een koopovereenkomst voor de grond en gebouwen. De projectontwikkelaar wil het liefst eind dit jaar beginnen met de verbouw van de kazerne tot een woningbouwcomplex met daarin ruimte voor een zestiental woningen met een gezamenlijke tuin.

Plannen

De ontwikkelaar wil nu zijn plannen gaan indienen bij de gemeente. Wanneer de benodigde vergunningen zijn verstrekt wordt begonnen met de bouw. Sprengen Bouw, de ontwikkelaar is enthousiast, ‘Het worden heel mooie eengezinswoningen met volop ruimte en een heel mooie gezamenlijke tuin in Engelse Stijl’.

Wethouder Knutjes is blij met de nieuwbouw bij de kazerne, ‘We zijn zeer blij met de herontwikkeling van het oude terrein. Het was de laatste tijd toch wat verwaarloost sinds het vertrek van defensie.’ De herontwikkeling van het gebied voor woningbouw kan ook enthousiasme rekenen,’ Mooi dat we weer een mooie wijk erbij krijgen met een mooi park ernaast in Engelse stijl dat ook voor de buurt open zal zijn’, aldus de wethouder.