Staande

Op weg naar de dierenwinkel word ik aangesproken door een meneer met een oortje. Een tweede meneer komt er snel achter aan. Marechaussee. Er worden twee pasjes voor mijn neus heen en weer gezwaaid. Marechaussee. Waar gaat u heen? De ene man kijkt de ander aan terwijl ik omstandig uitleg dat ik op weg ben naar de dierenwinkel om daar twee blikjes Shiny Cat te gaan halen.

Het begon ermee dat het mij opviel dat er opeens wel heel veel Marechaussee rondliep.  Normaal loopt er nooit zomaar een dozijn door de stad dus mijn aandacht was wel gewekt. Allemaal mannen in van die ‘stoere’ pakjes. Nou ja, niet allemaal mannen. Er liep dus ook een vrouw rond. Daar is het dus waarschijnlijk misgegaan.

“Staande” verder lezen

Tikkop

Kaft van 'Tikkop'.

Een boek over liefde en vriendschap. Vriendschap tussen vrienden en liefde voor een land. De  liefde is echter niet meer wederzijds. Het Zuid-Afrika dat Mulder één van de twee hoofdpersonen in het boek leerde kennen keert zich van hem af.  De vriendschap tussen de twee hoofdpersonen kent ook de nodige strubbelingen.

Mulder heeft afstand gedaan van zijn verleden als anti-apartheidsactivist. Toch keert hij terug. Hij vindt daar enkel nog herinneringen en ziet dat het land dat hij zo lief had niet meer hetzelfde is. Het land is verworden, ‘Zuid-Afrika wordt steeds meer Afrika’ zoals in het boek wordt gezegd.

“Tikkop” verder lezen

01-01-2012

Ik heb je lief
Nu het blad valt
De nacht niet  wacht
het licht verdwijnt

Ik heb je lief
Nu de wind waait
Ik heb je lief

Nu de grond verkilt
en  het leven zich snoeit
en  sterft
Heb ik je eeuwig  lief

Gelukkig 2012

De laatste dagen van 2011.  De kerstkransjes en kalkoen net achter de kiezen moeten we ons weer ongans gaan zitten eten aan oliebollen, appelflappen en wat dies meer zij. Eet smakelijk!  Voor het komend jaar een  geweldig, zalig, waardevol, vrolijk en rijk 2012 toegewenst.

Ich hab so heimweh nach dem Kurfürstendamm

Om half vijf zijn we er aangekomen. Ons  hotel aan de Ku’Damm.   Om vijf over half negen was met het lopen naar de bus de reis naar Berlijn begonnen. Deze bus bracht ons naar het treinstation. Daar durde het vervolgens een uur voordat de reis naar Berlin hbf het station kwam binnenrijden. Een trein is een trein maar toch. Een trein naar Berlijn heeft voor mij toch wat extra. Waar de buitenkant een rood witte kleurstelling heeft is het interieur van het toestel mintgroen. De bekleding van de stoelen iets afwijkend,  mintgroen met een rood kleuraccent.  Dan begint de lange reis via Deventer, Almelo, Hengelo naar Bad Bentheim waarna je plotseling in Duitsland bent. Je merkt het meteen als je de huizen ziet die aan de buitenkant met geel, roze en soms rood geverfd zijn.

“Ich hab so heimweh nach dem Kurfürstendamm” verder lezen