Enige tijd geleden kwam ik op de website kunstveiling.nl terecht. Een website waar zoals de naam al aangeeft kunst wordt geveild. Nu kijk ik bijna elke dag en zie ook best wel eens wat leuks maar dan is het of te duur of van een kunstenaar die ik niet ken. Misschien is de prijs die ik zou gaan betalen wel veel te hoog. Zo ga ik dus nooit tot een koop over.

Ik denk dat ik het er gewoon een keer op moet wagen. Dan natuurlijk niet iets kopen van honderden Euro’s maar gewoon iets leuks van een paar tientjes. Als ik het aandurf, zet ik een foto op de pagina.

Ik moet iets bekennen. Hoewel het lijkt alsof ik elke dag een nieuw verhaaltje schrijf op bastiaanvinke.nl is dat in het echt niet zo. Soms sla ik stiekem wel een dagje over als ik echt niet weet waarover te schrijven. Het gebeurt zelfs dat ik twee dagen lang niet schrijf. Ik wil dat echt niet te vaak laten gebeuren en probeer toch wat op het scherm te toveren, hoe kort ook.

De reden dat ik toch schrijf al heb ik niet altijd wat zinnigs te melden? Ik hoop dat het mij in een soort van schrijfroutine gaat brengen want dat mis ik. Er wordt gezegd dat schrijven iets is dat je moet doen. Je moet niet teveel gaan wachten op inspiratie.

Gelukkig zijn er ook van die dagen dat ik wel weet waar ik over schrijven kan. Als het meerdere teksten zijn verdeel ik die lekker over de lege dagen op de website. Zo zit ik nu iets te tikken over het feit dat ik de afgelopen dagen niks getikt heb. Dat levert mij vervolgens weer een tekst op. Vandaar dus dit stukje…

2000, 2001? Ik weet het niet meer precies wanneer dit was. Wel dat ik het heel spannend vond en dat Jaques Ringel mij de Marco Borsato van de dichtkunst noemde. En opmerking waar ik niet blij mee was.

Vijfentwintig jaar geleden had ik zangles. Ik zong ik een koor en wilde graag nog wat beter zingen. Voor 35 gulden per keer kreeg ik les in hoe ik het beste zingen kan. Het eerste nummer wat ik moest instuderen was, ‘All of me‘ Het leuke was dat mijn zanglerares ook een opname maakte als ik eenmaal een nummer enigszins onder de knie had. Van al die nummers is er echter maar één bewaard gebleven.

Waarom maar één nummer? Het is het enigste wat ik ook ooit op een cd heb gezet! Dat kwam omdat dit nummer van Ramses mij zo aanspreekt. Het is een tekst die ook op mijn leven slaat.

Luister naar ‘Laat Me’van Ramses Shaffy door Bastiaan Vinke.

Rond mijn zestiende maakte ik kennis met Elvis Presley. Een jongen in mijn klas vond Elvis geweldig en wist zijn enthousiasme op mij over te brengen. Ik keek in mijn ouders platencollectie en ja, daar zat één Elvis lp in en wel: ‘Elvis sings hits from his movies’. De elpee bevat veel liedjes uit films zoals de titel al verraadt. Hoewel het naar ik nu weet niet zijn allerbeste werk is was ik meteen verkocht.

Geloof

Ik geloofde wat hij zong. Ik voelde het verdriet, de pijn van het verlies van een verloren liefde maar ook blijdschap en geluk. Als hij zong over te blauwe luchten en hoe moeilijk dat is nu zijn grote liefde verdwenen is dan zag ik die lucht voor me. Wat natuurlijk wel hielp is dat ik zestien was en ik zelf om de haverklap verliefd was en nog vaker een blauwtje liep.