• Verhaaltje: 33 jaar

    Verhaaltje: 33 jaar

    Het is vandaag precies 33 jaar geleden dat ik voor het eerst voor haar huis stond. Nu sta ik er weer. Is ze er nog, of is ze misschien inmiddels verhuisd? Ik zou het niet kunnen zeggen. Wel weet ik dat ik hier weer moest zijn. Waarom? Om de herinnering aan wat er gebeurd is.

  • Bauhaus favorieten nr 3.

    Yellow-Red-Blue van Kandinsky

    Deze afbeelding heeft ook geruime tijd bij mij in huis gehangen. Het was een van de schilderijen in een map met allemaal werk van de kunstenaar. Gekocht bij de witte boekhandel. Een van mijn betere aankopen.

  • Vol glas bier

    Hij weet dat dit is het moment om iets intelligentst te zeggen. Het probleem is dat hij niets weet te zeggen en daarom zegt hij dan ook maar niets. Helaas is zij daar niet zo blij mee. ‘Schoft’ komt samen met een laag spuug uit haar mond. Daarna gooit ze een vol glas bier midden in zijn gezicht. Auw!

  • Gelukkig

    Dit is niet een verhaal waar veel mensen wat aan zullen hebben maar het is wel het verhaal waar ik zelf het meest aan heb.

    Vandaag merkte ik het weer: ik ben gelukkig. Alles lijkt goed te gaan voor mij. Ik heb alles wat ik wil. Een lieve vrouw, fijne familie, een goede baan met dito salaris. Alle spullen die ik zou willen hebben. Kortom, ik heb het allemaal. Wat kan ik nog meer wensen?

    Wordt vervolgd…

  • Afwezig

    Het is inmiddels al weer een paar dagen geleden dat ik een bericht geplaatst heb op deze website. Hebben jullie me nog gemist? De reden dat ik er even niet was omdat het de laatste tijd wat druk was met allerlei bezigheden.

    Zoals jullie ongetwijfeld weten ben ik sinds een aantal maanden lid van de ondernemingsraad. Dit kost wel de nodige tijd. Veel vergaderen en veel trainingen. Helaas moet er nu bovenop de reguliere vergaderingen nog extra overlegd worden om dat er een soortement van crisis is binnen een afdeling. Dit eist extra veel energie.

    Ook heb ik het afgelopen weekend doorgebracht met de familie in een ‘huisje’ in Drenthe. Naast mijn eigen broers en zussen waren daar ook mijn neefjes en nichten en hun kinderen. We zaten daar met ruim vijftig man en we waren nog niet eens met het hele familieklupje. Het is goed om elkaar tijdens zo’n weekend te zien. Je ziet de pasgeboren kinderen en kan dan gelijk weer iedereen feliciteren. Tegelijkertijd is een familieweekend ook erg vermoeiend. Je bent constant in gesprek en in beweging.

    Nou weet je waarom ik wat langer weg ben geweest. Ik ga proberen weer de dagelijkse routine op te pakken en dagelijks een stukje te schrijven. Mocht dat niet lukken dan komt er in ieder geval om de aantal dagen een stukje. Beloofd!

Gedichten, gedachten en verhalen