Witte coltrui

Twee dagen na het nieuws over Jolanda en de man. Ik heb d’r inmiddels gesproken en gezien. Ze was het er niet mee eens dat haar nichtje het mij had verteld. Ze heeft in een telefoongesprek verteld hoe het haar overkomen was en wat ik niet had, leuk om te horen dus… Het komt hier op neer, m’n uiterlijk was het niet, we hadden teveel verschillende interesses, ik bemoeide me teveel met haar zoontje. Ze zijn echter ook een paar dingen die ik vaker heb gehoord van anderen. Ik schijn te aanhankelijk te zijn en nog iets anders wat ik gelukkig ben vergeten. Echter wel iets om wat aan te doen. Tweede kerstdag word ik bij haar familie verwacht om kerst te vieren, raar ben nog niet zeker of ik ga. Er wordt van mij verwacht, althans zo voel ik het dat ik alles aanvaard en gezellig met de familie verder ga dat kan ik heel moeilijk. Het is toch niet erg gebruikelijk om nog gezellig met je ex kerst te vieren? Ik denk nog na. Wel ben ik inmiddels zover dat zij uit de deelnemerslijst van het dagboek is geschrapt. Het viel me op dat ik niet alles meer zei om haar te sparen als ze het las dus werd het tijd om haar te schrappen. Wat heb ik verder nog gedaan? Een witte coltrui gekocht. Een tijdje had ik een coltrui van Jolanda aan en die stond wel goed dus dacht ik, die wil ik ook! Natuurlijk niet exact dezelfde, deze is dikker. O’ja gisteravond nog naar de verjaardag van Marschel geweest. Ik had een leuk cd’tje voor hem gekocht van Anouk bleek dat hij die al had. Hij wil nu graag van Dik hout. De plannen voor vandaag zijn het werken aan de website ga een advertentie op mijn eigen site plaatsen, een extra gedicht en misschien de terugkeer van het cursiefje. Laatste opmerking, het is mijn bedoeling om even weer wat vrolijker te worden en dat ook op te schrijven . Diepe treurnis leest niet en leeft al helemaal niet lekker

Geef een reactie