Wij zijn twee vrienden

2 minuten

In elke week zit een zaterdag en zondag die weer ingevuld moet worden. Bij mij is elk weekend bijna hetzelfde. Op zaterdag boodschappen doen, naar mijn moeder en ’s avonds uit. Deze zaterdag was anders, nou ja anders het eerste gedeelte was hetzelfde als elke zaterdag. Ik heb gewoon netjes boodschappen gedaan en ben ’s middags naar mammie toegeweest. Vorige week ben ik niet naar de stad geweest. Ik had beloofd aan de vrienden om deze week weer te komen dus om iets over half twaalf zat ik op de fiets richting ‘ Kierewiet’. Fiets neergezet bij de bieb en het café ingestapt. Drinken. Na een tijd heb je het dan wel gezien, niemand heeft iets nieuws te vertellen alleen de normale onzin van,’ hé, die is lekker’en dan maar allemaal je best doen om dat ene ‘wijf’ te versieren. Ik moest er nodig weg en ging even kijken bij het café waar ik al acht jaar kom ‘ De Tapperij’. Het was er druk en warm. Iedereen liep langs elkaar en er werd flink geduwd. Tegen de bar aangeleund stonnden ze weer een vriendin en haar vriendinnnetje. Voor twee weken geleden had ik voor de verandering een zonnebril meegenomen. Het was een succes en ‘had ik hem meegenomen?’ Niet dus. ‘Ga je al weer?’ Ja ik wilde naar achteren doorlopen. ‘We wachten op mijn nicht,ze komt zo’ Ja toen moest ik wel blijven. Haar nicht heb ik drie weken geleden voor het eerst ontmoet. Eigenlijk niet alleen haar nicht maar ook haar moeder, haar broer en dus haar nicht. Zij zelf was een bevlieging van mij. Maar goed, die nicht dus. Ik heb tien met haar gedanst en een beetje ‘gekust’ dus ik kon niet wegblijven. Opeens waren ze daar moeder en nicht. Ik wist niet echt goed hoe me te gedragen maar… Het komt er op neer dat we nu vriedjes zijn en een beetje meer. Ik heb moeder en nicht netjes naar het huis van mamma gebracht (nicht woont In zwolle). Zondag om elf uur voor de eerste keer de wekker. Uitzetten en verder slapen. Om twaalf uur wakker. Ik heb beloofd mijn vriendin in Australië nog te bellen dus pak ik met mijn nog slaperige kop de telefoon en krijg vervolgens de moeder van mijn vriendin aan de telefoon. Ze geeft de telefoon door en ik krijg een zieke Rochelle te spreken. Ze heeft het druk en moet ondanks haar ziekte toch morgen naar uni. Ze zegt nooit university altijd uni. Heeft ze mijn cd ontvangen? Ja, ze heeft nog een mail gestuurd om me te bedanken, zeker niet aangekomen? Maar hoe spreek je de naam uit, en waar komt ze vandaan? Ánouk’ uit Nederland’. Telefoongesprek is beëindigd en ik heb me toch opeens hoofdpijn en het blijft de hele dag doorgaan. Dan laat in de middag belt Jolanda, de nicht. Leuk gesprek gehad. Elektronische brieven naar haar geschreven. Tv gekeken. Er was een programma over scheiding en hoe dan met de kinderen. Een van de ondervraagden was een gescheiden man. Hoe had hij aangekondigd dat hij wilde scheiden? Door met zijn vriendin het vliegtuig uit te komen terwijl hij wist dat zijn nietsvermoedende vrouw en zijn kinderen hem aan het opwachten waren, de zak!

Geef een reactie