Het is feest!!!

Uiteindelijk is het dan gebeurt wat niet te vermijden was. Milosovic heeft verloren. De mensen in Servie hebben laten zien dat ze hem niet langer willen als hun president. Dat noem ik feest. De hele dag heb ik voor CNN naar het feest staan kijken. Wat me opviel was het gebrek aan nieuwe beelden. Zo ongeveer dertig keer heb ik een fotograaf de trappen van het parlementsgebouw op zien lopen zich met een blaadje en zijn eigen handen beschutting zoekend voor de klappen van de Servische politie.

Ik ben niet de enige die gekeken heeft, er zijn ook mensen die express niet kijken omdat ze anders niet van het scherm loskomen, Remco Campert had het erover in zijn cursief in ‘De Volkskrant’. Over Campert gesproken hij heeft nu een reclame voor zijn boek bij Rainbow met gedichten, ”Kus zoekt Mond’ hij zegt het mooi. Ik ken echter geen enkel gedicht van hem uit mijn hoofd! Toch waardeer ik hem zeer. Een van de ‘vijftigers’!

Ik heb misschien een baan als nachtportier bij een hotel, het moet alleen nog wel besproken worden. Ik hoor het ergens in de loop van de komende week benieuwd of het doorgaat.

Het is vandaag vrijdag de derde oktober in het jaar onzes Heren 2000

Ok, Jolanda is dus die vrijdag bij me wezen slapen. Serieus dat hebben we ook nog gedaan. Wat meer hoef ik niet te vertellen. Zaterdag is Jolanda naar haar ouders geweest. Ik bleef niet eenzaam achter, Richard kwam. Samen hebben we een poging gedaan om iets van mijn internet site te maken qua opmaak. Ik heb nu een idee waar het heen moet. Het is echter nog steeds niet hoe ik het wil hebben maar dat komt wel. Er stond een enorme lading afwas, die hebben we laten staan. Patat met kroketten, veel mayonaise, Ketchup van de Remia, appelmoes van de Edah en o’ja ook nog Satésaus. Het was wel lekker maar patat wordt wel erg snel koud. Om acht uur kwam …. mij alweer ophalen, eten met de familie. Een ex met vriendin moeder en broertje en Jolanda en ikke dus. Wat had ik ook alweer, soep. De laser ging niet door er was een technische storing. Wel kregen wij nog drank aangeboden.
Morgenmiddag meer over zaterdagnnacht over mijn vriendin en haar nichtje, leuke nacht!
O’ ja morgen ook nog het CONCERT in het theater. Tot ziens

Leids museum – Asterix en Obelix

Als je om vier uur bent gaan slapen is het geen goed idee om, om negen uur al weer wakker te zijn. Toch is dat wat mij afgelopen zondag overkwam. Een afspraak om naar een tentoonstelling van Asterix en Obelix te kijken in Leiden. Het leek mij vrijdag toen ik gevraagd werd heel leuk. Zondagmorgen was het minder. Uiteindelijk ben ik toch gegaan. Om half twee stond ik dan voor de Burger King te wachten op een vriend van mij met zijn vriendin. Ze waren te laat. Verontschuldigingen. Het was even zoeken welke kant we nou op moesten gaan, links of rechts hier? De koningin en Willem-Alexander hebben nog in Leiden gewoond op het Rapenburg, A – O. Algemene Ontwikkeling. Het museum zelf was voor niks te bekijken waarschijnlijk omdat ze aan het verbouwen waren. De tentoonstelling echter was niet voor niks en voor maar liefst twee gulden vijftig kwamen we de tentoonstelling binnen. Het is leuk om het verschil te zien tussen stripboek en de werkelijkheid. Het zij er nog heel wat de muren van een Gallisch dorp zijn bijvoorveeld van steen en hout in plaats van alleen maar boomstammen zoals in het stripboek. Een van de belangrijkste en meest schokkende ontdekkingen was de bard, De werd zeer gewaardeerd en niet in de boom neergeplant. Ik had toen moeten leven! Ach we waren er nu toch dus de rest van het museum ook doorgewandeld een vraag blijft daarbij hangen. Ik ben er nog steeds niet achter. De homo Erectus ( rechtopgaande mens) staat verder naar voren dan de andere menssoorten die ook al rechtop liepen. Ziet u het probleem? Raar. Om vijf uur moesten we er uit. Herinneren dat ik volgende keer geld meeneem. In de museumwinkel was een beeld van Homerus (o.a schrijver van de Odysee). De straat was vol, de mensen waren bezig met het voorbereiden van het feest. Een feest ter ere van Het ontzet van Leiden in 1574. Ik dacht altijd dat het ’72 was! Niet overal was men aan het voorbereiden er werd ook een voorschot op het feest genomen. Een bluesband speelde en zong. Iers verderop, Lodeizen, ‘Je moet met het leven omgaan zoals je ook met moordenaars doet’ olftewel het enoge wat je kan doen in dit leven, LEVEN. Een winkelstraat was vrij rustig. De bordjes van de VVV met verwijzingen naar huizen zijn duidelijk. De vroegere Latijnse school, Rembrand van Rijn had er gestudeerd, medicijnen geloof ik dit alles voordat hij besloot schilder te worden. Een fontein, ‘Zie je wel, ik zei het toch!’ Op zoek naar een plaats om te eten kwamen we de fontein tegen terwijl aan de waterkant delen van de grote kermis te wachten stonden op het grote feest. De kleppen dicht. Het eetcafé,’De Bruine Boon’ net in andere handen overgegaan heeft predelijke prijzen en goed ete, jammer alleen dat ze net terwijl wij er zitten de deur moeten repareren. Je gaat niet ergens binnen zitten om het koud te ktijgen en zeker niet als je aan het eten bent. Goed, het eten was lekker. Vraag ze maar naar de deur ALS JE OOI NOG EENS IN LEIDEN BENT. Ach ik heb allebei de eigenaren nog gefeliciteerd met de nieuwe zaak ze keken wel een beetje raar! Het was tijd. De trein bracht mij terug en om iets over negenen was ik thuis.

Leuke berichten voor mij…

Ik heb vanavond iets leuks gehoord!!! Iets wat ik later nog wil weten
en wat ik iedereen wil laten weten. Op mijn koor zijn er twee jongens
en drie meisjes die mij wel erg leuk vinden. Ik heb het zelf gehoord
van één van de twee jongens, hij is hier al vaker geweest. Hij is
pas
voor zijn homoseksualiteit uitgekomen en kwam daar met mij over
praten. Ik was hem een paar keer tegengekomen in de ‘Coming Out’in
Apeldoorn, hij dacht dat ik ook homo was. Ik heb hem uitgelegd dat ik
nergens mee zit ook dat ik het niet ben.Het is wel een aardige jongen
en misschien als ik het wel was geweest dan, misschien!
Leuk nieuws hé? Ik heb schijnbaar toch iets!
Soms ben je bang dat je het niet hebt en dan is het goed om zoiets
als dit te horen. Het kan je weer een beetje helpen met jezelf.
Het is niet altijd makkelijk om jezelf te zijn vooral als ‘jezelf’
niet is zoals ‘de meeste mensen’ zijn en dat ben ik in ieder geval
niet, gelukkig niet.
Wat valt er nog meer te vertellen over vandaag? De website is af, ik
heb iemand gevonden die mij iets kan vertellen over hoe je een cd
omzet naar mp3. De bedoeling is om mijn versie van ‘Laat Me’als Mp3
op het net te zetten in de volle vier minuten.
In de Apeldoornse Courant stond een advertentie van het Edison
College voor een leraar Engels. Ik kan wel Engelse les geven maar…

Just one of these things (Nat King Cole)

Mijn dag is begonnen met het uitgebreid lezen van het Volkskrant Magazine. Ere stonden twee artikelen in waar ik iets mee heb. Het ene artikel ging over de nacht in het Centraal Station van Rotterdam. Nou ben ik ’s nachts dan wel niet op het station Van Rotterdam geweest maar wel in Utrecht en wat ik gelezen heb verschillen de stations wat nachtelijke bevolking betreft niet veel van elkaar. Die ene nacht op Hoog Catharijne en station waren er ook de zwervers, drugsdealers en totaal in de war zijnde mensen. Het is echt waar zoals ook in het artikel staat, als je een nacht op het station hebt doorgebracht is het ’s morgens toch zij (de reizigers) tegen ‘ons’. Eigenlijk zou iedereen dat eens moeten doen een nacht doorbrengen op een van grotere stations van Nederland. Je krijgt gelijk een ander idee van de mensen die daar zijn. Je wordt ook anders bekeken door spoorwegpersoneel en politie je ziet ze bijna denken, ‘Weer een!’ althans zo voelde ik dat. Het andere artikel ging over het verschijnsel ‘life coach ‘. Een vrouw die eerst in de IT werkte had dankzij haar coach á 175, – per week een nieuw leven. Ze was nu schilder? Wat deed die life coach voor die 175 gulden. Een telefonisch consult van een half uur en ondersteunend emailcontact??????? Goed zij had er baat bij. Ik kan ook goed met mensen praten, zou het niet een leuk beroep voor mij zijn? Ik ben dan wel niet goed in mijn eigen leven maar dat van een ander…. Boodschappen gedaan. Nu ik niet mag bukken valt me pas goed op hoe laag alles staat, irritant! Vandaag met een winkelwagentje alweer omdat ik iets niet mag, tillen. Ja nu moest ik dus met het Edah winkelwagentje naar huis daar uitpakken en vervolgens weer met hetzelfde wagentje weer naar de winkel om daar vervolgens mijn ene gulden weer uit het winkelwagentje te halen, wie heeft dat uitgevonden die borg? Dat was mijn dag wel weer. Je maakt niet echt veel mee als je de hele dag thuis zit. Ik wil het ook nog even hebben over de webcam terwijl ik dit verhaal aan het tikken ben kijk ik ook af en toe nog naar een ‘cam’. Meisjes met de afstandsbediening in de hand kijken recht in de camera de kijker ‘kushandjes’ toewerpend. Het wil niet echt leuk worden.